نوشته شده توسط : shirkhosk
یکی دیگر از بیماری ها که خانواده ها و افراد را غافلگیر میکنه، صرع است. وقتی یک نفر تشنج میکنه و زمین میخوره همه وحشت میکنند و غافل از اینکه این فرد ممکنه صرع داشته باشد. اما آیا داشتن صرع ارثی است؟آیا درمانی برای بیماری صرع وجود دارد؟آیا این بیماری خطرناک است؟ در این مقاله مروری جامع بر بیماری صرع شده است.پس باهم می خوانیم: امید به زندگی در افراد مبتلا به صرع چقدر است؟ اگر کسی تشنج ناشی از صرع داشته باشد چه باید بکنید؟ محدودیت های سبک زندگی در افراد مبتلا به صرع بیماری صرع چیست؟- صرع بیماری است که در آن افراد حمله های صرعی (تشنج) دارند. این بیماری یکی از رایج ترین بیماری های عصبی است که بر 0.5 تا 1% جمعیت تاثیر می گذارد. صرع یک بیماری تکی نیست بلکه گروهی از مشکلات همراه با دلایل، درمان ها و نشانه های مختلف است. - تمام تشنج ها به خاطر صرع نیست. به عنوان مثال قرص هایی که برای بیماری های دیگر تجویز می شود، یا موادی مانند الکل، گاهی باعث تشنج می شود. علائم بیماری صرع چیست؟
صرع بیماری است که در آن تشنج به طور مکرر اتفاق می افتد. مغز از تعداد زیادی سلول عصبی تشکیل شده است که از طریق سیگنال های الکتریکی با یکدیگر در ارتباطند. فعل و انفعالات بین این اعصاب باید به دقت تنظیم شود تا مغز عملکرد درستی داشته باشد. حمله های صرع زمانی اتفاق می افتد که تخلیه بار الکتریکی به طور نرمال در مغز اتفاق نیفتد و باعث تداخل در عملکرد طبیعی شود. نوع تشنج به محل اتفاق افتادن آن و مقدار تاثیر آن بر مغز بستگی دارد. در طول حمله، این تخلیه بار باعث عوامل زیر می شود:
حمله صرع معمولا کوتاه است و از چند ثانیه تا چند دقیقه طول می کشد. هنگامی که حمله تمام شود، فعالیت الکتریکی طبیعی مغز به حالت قبل برمیگردد.تشنج در هر سنی می تواند اتفاق بیفتد اما بیشتر در کودکان و افراد مسن دیده می شود. در کودکان نیز صرع رایج است، مقاله صرع در کودکان: علت، علائم و درمان را حتما مطالعه کنید. چه چیزی باعث صرع می شود؟- صرع به خاطر شرایط مختلفی که بر مغز تاثیر می گذارد اتفاق می افتد. - در نیمی از افراد که صرع دارند ناهنجاری ساختاری در مغز دیده نمی شود. در بسیاری از این افراد ژنتیک باعث صرع می شود. ژنتیک دلیل شروع تشنج در کودکان و نوجوانان است. - دلیل ساختاری تشنج را می توان با اسکن مغز به دست آورد. دلایل ممکن صرع عبارتند از:
امید به زندگی در افراد مبتلا به صرع چقدر است؟خوشبختانه، 70 تا 80 درصد از بیماران به بهبودی می رسند. با این حال، نتیجه شرایط به نوع صرع و آنچه باعث آن می شود بستگی دارد. چگونگی تشخیص صرع
صرع یک تشخیص بالینی است. به عبارت دیگر، تشخیص مبتنی بر نتایج آزمایش نیست، بلکه براساس توصیف دقیق حملات است. از آنجایی که بیماران اغلب در هنگام تشنج غیرهوشیار هستند، بسیار مهم است که پزشک بتواند یک توصیف در مورد حملات از دید شخص دیگری داشته باشد. پزشک باید تشنجات را با سایر بیماری ها مقایسه کند از جمله غش یا مشکلات قلب. تشخیص صحیح می تواند دشوار باشد و بیماران به متخصص مراجعه کنند، مانند متخصص مغز و اعصاب. اگر تشخیص صرع صورت گرفته باشد، احتمال دارد که دو آزمایش زیر انجام شود:
درمان بیماری صرعصرع معمولا با دارو تجویز شده توسط یک متخصص درمان می شود. در برخی موارد، می توان از طریق جراحی درمان انجام شود. یکی از داروهای مصرفی در درمان صرع کاربامازپین است . در این مقاله با عوارض قرص کاربامازپین آشنا شوید. صرع و حاملگیاکثریت زنان مبتلا به صرع در بارداری مشکلی نخواهند داشت. با این حال، بهتر است قبل از بارداری، پزشک خود را ببنید، مخصوصا اگر قرصهای صرع مصرف می کنید. ادامه مطلب در لینک زیر:بیماری صرع را بهتر بشناسیم
:: بازدید از این مطلب : 55 |
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نوشته شده توسط : shirkhosk
ترامادول چیست؟ترامادول ( teramadol) یک مسکن مشابه ماده مخدر است. ترامادول برای درمان دردهای متوسط تا شدید استفاده می شود. حقایقی درباره قرص ترامادول- اگر مشکل تنفسی دارید، انسداد معده یا روده دارید، اخیراً الکل، داروی مسکن، مواد مخدر یا بازدارنده MAO (isocarboxazid, linezolid, methylene blue injection, phenelzine, rasagiline, selegiline, tranylcypromine) مصرف کرده اید، نباید ترامادول مصرف کنید. - ترامادول باعث کاهش یا توقف تنفس می شود و مصرف مدوام آن اعتیادآور است و باعث مرگ میشود؛ به خصوص در کودکان و افرادی که قرص را بدون تجویز پزشک مصرف می کنند. - این دارو برای مصرف کودکان کمتر از 12 سال نیست. همچنین Ultram ER نباید به افراد جوان تر از 18 سال داده شود. - مصرف ترامادول در طول بارداری می تواند باعث مرگ و ایجاد علائمی در جنین شود. - عوارض جانبی کشنده در صورت مصرف ترامادول با الکل یا سایر داروهایی که باعث کاهش تنفس و خواب آلودگی می شوند بروز می کند. - تشنج در افرادی که این دارو را مصرف می کنند دیده می شود. ترامادول باعث تشنج می شود اگر سابقه تشنج داشته باشید( با بیماری صرع آشنا شوید)، آسیب به سر وارد شده باشد، بیماری متابولیک داشته باشید یا قرص های خاصی مانند ضد افسردگی ( مقاله راههای نجات از افسردگی را بخوانید)، شل کننده عضلات، مواد مخدر یا قرص های حالت تهوع و استفراغ مصرف کرده باشید احتمال تشنج بیشتر می شود. - ترامادول با برخی از داروهای دیگر تداخل دارد و موجب عوارض جانبی خطرناک و مرگ می شود. در خصوص قرص هایی که مصرف می کنید به پزشک خود بگویید. - قرص های ترامادول را خرد نکنید. این قرص فقط برای مصرف خوراکی است. پودر قرص خرد شده نباید از طریق استنشاق یا رقیق شدن با مایعات و تزریق وارد بدن شود. استنشاق یا تزریق این دارو می تواند باعث عوارض جانبي تهدید کننده و یا مرگ شود. چه کسانی نباید قرص ترامادول بخورند؟
اگر نسبت به ترامادول حساسیت دارید یا اگر مشکلات زیر را دارید نباید آن را مصرف کنید:
ترامادول را به کسی که کمتر از 18 سال دارد و به تازگی عمل جراحی برای حذف لوزه ها ( عفونت لوزه و درمان آن) یا آدنوئید ها انجام داده است، ندهید. در برخی از افراد مصرف ترامادول، باعث تشنج می شود. اگر مشکلات زیر را دارید با پزشک خود در مورد خطر تشنج صحبت کنید:
مصرف ترامادول در دوران بارداری و شیردهیدر صورت استفاده از ترامادول در حین بارداری، کودک شما می تواند وابسته به دارو شود. این امر می تواند باعث بروز علائم زایمان زودرس شود. نوزادان متولد شده وابسته به دارو چندین هفته به درمان پزشکی نیاز دارند. اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، به پزشک خود بگویید. در هنگام مصرف ترامادول به نوزاد شیر ندهید. این دارو می تواند وارد شیر مادر شود و موجب خواب آلودگی، مشکلات تنفسی و یا مرگ در نوزاد شود. برای اینکه مطمئن شوید که ترامادول برای شما امن است، اگر تا به حال مشکلات زیر را داشته اید، به پزشک خود بگویید:
چگونه باید قرص ترامادول را مصرف کنم؟
- ترامادول را همانطور که تجویز شده است مصرف کنید. همه دستورالعمل های نوشته شده بر روی دارو را رعایت کنید. ترامادول می تواند تنفس را آهسته یا متوقف کند، به ویژه هنگامی که شروع به استفاده از این دارو می کنید یا دوز آن را تغییر می دهید. هرگز ترامادول را در مقادیر زیاد یا طولانی تر از زمان تجویز شده مصرف نکنید. اگر به نظر می رسد دارو در کاهش درد موثر نیست، به پزشک خود بگویید. - مصرف ترامادول در دوزهای منظم نیز باعث اعتیاد می شود. هرگز این دارو را با فردی دیگر، به ویژه افرادی که سابقه مصرف مواد یا اعتیاد دارند، به اشتراک نگذارید. عوارض جانبی دارو ممکن است باعث اعتیاد، افسردگی، و یا مرگ شود به ویژه در کودک یا فردی که از دارو بدون نسخه استفاده می کند. فروش دارو خلاف قانون است. - ترامادول را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد، اما هر بار آنرا به همان شیوه مصرف کنید. - استفاده از ترامادول را بطور ناگهانی متوقف نکنید زیرا باعث علائم ناخوشایند خواهد شد. از پزشک خود بپرسید چگونه این دارو را متوقف کنید. - دارو را در دمای اتاق به دور از گرما و رطوبت، نگهداری کنید. عوارض مصرف ترامادول چیست؟
در صورتی که مشکلات زیر را داشتید به پزشک مراجعه کنید:
- اگر علائم سندرم سروتونین دارید به پزشک مراجعه کنید این علائم عبارتند از: تحریک، توهم، تب، عرق کردن، لرز، ضربان سریع قلب، سفتی عضلانی، تکان، از دست دادن هماهنگی، تهوع، استفراغ یا اسهال. عوارض جانبی جدی بیشتر در افراد مسن و افراد دارای اضافه وزن، سوء تغذیه یا ناتوان دیده میشود. - استفاده طولانی مدت از داروهای مخدر ممکن است بر روی باروری (توانایی داشتن فرزند) در مردان یا زنان تأثیر بگذارد. معلوم نیست که آیا اثرات مهاری بر باروری دائمی هستند یا نه. عوارض جانبی معمول ترامادول ممکن است شامل موارد زیر باشد:
مقادیر مجاز مصرفی برای قرص ترامادولمعمولا بزرگسالان برای تسکین درد:
مصرف روزانه بزرگسالان برای درد مزمن: برای بیماران مبتلا به درد مزمن متوسط تا شدید که نیازی به شروع سریع عوارض جانبی ندارند، مصرف دارو به مقدار کم آغاز می شود:
Extended-Release
دوز افراد پیر برای تسکین درد:
دوز افراد پیر برای درد مزمن:
داروهای معمول برای درد:
چه داروهای دیگری بر ترامادول تاثیر می گذارد؟داروهای مخدر (مخدر) می توانند بر داروهای دیگر تاثیر بگذارند و باعث عوارض جانبی خطرناک یا مرگ شوند. اگر از داروهای زیر استفاده می کنید به پزشک خود بگویید:
چه کسانی ترامادول استفاده می کنند؟ترامادول را سه دسته از افراد مصرف می کنند:
چگونگی ترک ترامادول- علائم جسمی ترک ترامادول احتمالاً به علت خواص ضدافسردگی این دارو (جلوگیری از بازجذب سروتونین و نورآدرنالین) شدیدتر از علائم ترک مخدرهایی مانند تریاک میباشد، حتی بعد از قطع مصرف کوتاه مدت ترامادول علائمی مانند بی خوابی، سندروم_پای_بیقرار (RLS) و افسردگی بروز میکند. مصرف بدون وقفه آن در طولانی مدت باعث ایجاد مقاومت بدنی نسبت به مواد اپیوییدی شده و دوز مصرف آن باید افزایش یابد تا اثری مشابه مقدار مصرف اولیه را ایجاد کند، مدتی بعد از قطع مصرف دارو مقاومت بدنی نسبت به ترامادول و دیگر مواد اپیوئیدی به حالت اولیه بر میگردد. - با توجه به اینکه مکانیسم کنترل درد در ترامادول مشابه مورفین است. مصرف مداوم آن منجر به وابستگی فیزیکی و روانی مشابه اعتیاد به مواد مخدر میشود و مصرف طولانی مدت ترامادول منجر به اعتیاد به آن شده و درمانی کاملاً مشابه با درمان سوء مصرف مواد مخدری چون تریاک، کراک و هروئین دارد. سایر سوالات شما درباره قرص ترامادول
اگر یک وعده از قرص ترامادول را فراموش کنم چه اتفاقی می افتد؟از آنجایی که ترامادول برای درد استفاده می شود، به احتمال زیاد مصرف آن را فراموش نمی کنید. اگر زمان قرص بعدی رسیده است، قرص فراموش شده را مصرف نکنید. هرگز دو قرص همزمان مصرف نکنید. اگر ترامادول بیش از حد مصرف کنم چه اتفاقی می افتد؟به پزشک اورژانس مراجعه کنید. مصرف بیش از حد ترامادول می تواند مرگبار باشد، به خصوص در کودک یا فردی که قرص را بدون تجویز استفاده می کند. علائم مصرف بیش از حد ممکن است شامل تنگی نفس و ضربان قلب، خواب آلودگی شدید و خستگی باشد. در طول مصرف ترامادول چه چیزهایی نباید بخورم؟الکل مصرف نکنید. الکل باعث عوارض جانبی خطرناک یا مرگ می شود. ترامادول باعث اختلال در تفکر یا واکنش شما می شود. پس از مصرف ترامادول از رانندگی اجتناب کنید. سرگیجه یا خواب آلودگی شدید می تواند باعث افتادن یا سایر حوادث شود. تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما منبع: هر آنچه درباره ترامادول باید بدانید
:: بازدید از این مطلب : 59 |
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نوشته شده توسط : shirkhosk
آنفولانزا چه بیماری است؟آنفولانزا یک بیماری تنفسی ناشی از ویروس است. آنفولانزا بسیار مسری است و معمولا توسط سرفه و عطسه یک فرد آلوده گسترش می یابد. آنفولانزا به ندرت تهدید کننده زندگی است. می توانید با دست دادن به یک فرد آلوده، آنفولانزا بگیرید. بزرگسالان یک تا دو روز قبل از گرفتن علائم و تا 7 روز پس از ابتلا به بیماری، ناقل ویروس هستند. این بدان معنی است که شما می توانید ویروس آنفولانزا را قبل از اینکه حتی بدانید که آلوده شده اند، گسترش دهید. در مورد آنفولانزا باید بدانید:
علائم آنفولانزا چیست؟گاهی آنفولانزا با سرماخوردگی اشتباه گرفته می شود. علائم سرماخوردگی و آنفولانزا شامل آبریزش بینی / گرفتگی بینی (بخوانید: گرفتگی بینی نوزاد: 4 علت، 5 علامت، 4 درمان)، گلودرد و سرفه می باشد. برای کمک به تشخیص آنها، بعضی از علائم آنفولانزا که آن را از سرماخوردگی متمایز می کند عبارتند از:
ممکن است علائم گوارشی مثل تهوع، استفراغ و اسهال باشد. اینها در میان کودکان بیشتر از بزرگسالان رایج هستند. به طور معمول، علائم در حدود 1 هفته به تعویق می افتد. با این حال، احساس خستگی می تواند چند هفته ادامه یابد. اولین علامت آنفولانزا چیست؟اغلب خستگی یکی از اولین نشانه های آنفولانزا و سرماخوردگی است. در آنفولانزا خستگی اغلب شدیدتر است. سایر علائم اولیه شامل:
درمان آنفولانزا چگونه است؟آنفولانزا به وسیله ویروس ایجاد می شود، آنتی بیوتیک ها نمی توانند کمک کنند، مگر آنکه آنفولانزا به بیماری دیگری ناشی از باکتری منجر شود. ضد ویروس هایی مانند oseltamivir (تامیفلو) و زانامیویر(Relenza) ممکن است در برخی موارد تجویز شود. مسکن می تواند برخی از علائم مانند سردرد و درد بدن را کاهش دهد. بعضی از داروهای مسکن، مانند آسپرین، نباید به کودکان زیر 12 سال داده شود. افراد مبتلا به آنفولانزا باید:
بهتر است افرادی که تنها زندگی می کنند و آنفولانزا دارند به یکی از دوستان یا نزدیکان اطلاع دهد تا از او سر بزنند. ادامه مطلب در لینک: آنفولانزا | علائم، درمان و واکسن آنفولانزا
:: بازدید از این مطلب : 52 |
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نوشته شده توسط : shirkhosk
یبوست برای افراد مختلف متفاوت است. برای بسیاری از مردم، به معنی مدفوع نکردن به صورت مکرر است. برای دیگران، یبوست به معنی مدفوع سخت یا احساس تخلیه ناقص پس از حرکت روده است. اما مهمتر از همه درمان بیوست است. در این مقاله سعی شده مروری جامع بر درمان یبوست داشته باشیم: یبوست چیست؟
یبوست معمولا کمتر از 3 حرکت روده در هر هفته میباشد. یبوست شدید کمتر از یک مقدار حرکت روده در هر هفته می باشد. دو یا سه روز بدون مدفوع مشکلی ایجاد نمی کند فقط باعث اضطراب روانی می شود (در برخی افراد). - تعداد حرکات روده معمولا با سن کاهش می یابد. اکثر بزرگسالان بین سه تا 21 بار در هفته حرکات روده را مشاهده می کنند. شایع ترین الگو یک بار در روز است، اما این الگو در کمتر از نیمی از افراد دیده می شود. علاوه بر این، اکثر موارد نامنظم هستند و هر روز به تعداد یکسان حرکات روده ندارند. - بر خلاف باور عمومی، هیچ شواهدی وجود ندارد که "سموم" هنگامی که حرکات کم است جمع شوند و یا یبوست به سرطان منتهی می شود. انواع یبوست:مهم است که یبوست حاد (اخیر) را از یبوست مزمن (طولانی مدت) تشخیص دهیم: یبوست حاد: نیاز به ارزیابی فوری دارد زیرا یک بیماری جدی پزشکی ممکن است علت اصلی آن باشد (به عنوان مثال، تومورهای روده بزرگ). این یبوست نیاز به ارزیابی فوری دارد اگر همراه با علائمی مانند خونریزی مقعد، درد شکمی و گرفتگی، تهوع و استفراغ و از دست دادن غیرمعمول وزن باشد. یبوست مزمن: ارزیابی یبوست مزمن ضروری نیست، به خصوص اگر اقدامات ساده را انجام داده باشید. چه چیزی باعث یبوست می شود؟
از لحاظ نظری، یبوست می تواند ناشی از عبور کند غذا از هر بخش از دستگاه گوارش باشد. با این حال، اغلب اوقات، کاهش سرعت عبور غذا در روده بزرگ رخ می دهد. گاهی داروهایی باعث یبوست می شوند. اغلب علت یبوست داروها هستند. شایعترین داروها عبارتند از:
علاوه بر محصولات ذکر شده در بالا، بسیاری از داروهای دیگر نیز می توانند این وضعیت را ایجاد کنند. می توانید از روش های موثر ساده برای درمان آن (به عنوان مثال، افزایش فیبر رژیمی) استفاده کنید. قطع کردن دارو ضروری نیست. اگر اقدامات ساده عمل نکنند، می توانید از ترکیب قرص های یبوست آور کمتر استفاده کنید. به عنوان مثال، داروی ضد التهاب غیراستروئیدی یا NSAID (به عنوان مثال، ایبوپروفن) یا یکی از داروهای ضد افسردگی. سایر دلایل ایجاد یبوست:1- عادت:حرکات روده تحت کنترل است. این به این معنی است که احساس طبیعی شما می تواند سرکوب شود. 2- رژیم غذایی:فیبر در حفظ مدفوع نرم و آبکی مهم است؛ بنابراین خوردن غذاهای کم فیبر می تواند باعث یبوست شود. بهترین منابع طبیعی فیبر عبارتند از میوه ها، سبزیجات و غلات کامل. 3- ملین ها:یکی از مشکالت مشکوک یبوست شدید، استفاده بیش از حد از ملین های محرک (سنا، روغن کرچک و بسیاری از گیاهان) است. ارتباط بین استفاده مزمن از این محصولات و آسیب به اعصاب و ماهیچه های روده بزرگ موجب ایجاد این مشکل می شود. با این حال روشن نیست که آیا محصولات باعث آسیب می شوند و یا شدید قبل از استفاده از آنها ایجاد شده است. با توجه به این که محصولات محرک میتوانند به روده آسیب برسانند، کارشناسان توصیه میکنند که آنها به عنوان آخرین راه حل مورد استفاده قرار بگیرند. 4- اختلالات هورمونی:هورمون ها می توانند بر روی حرکت روده تاثیر بگذارند. مثلا:
:: بازدید از این مطلب : 57 |
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نوشته شده توسط : shirkhosk
بر روی صورت تمام افراد حداقل یک بار در زندگی جوش ایجاد می شود. بنابراین همه ما تجربه داشتن جوش را داریم، مخصوصا زمانی که می خواهیم به یک مهمانی و یا عروسی خاص برویم، قبلش یکی دو تا جوش گنده میزنیم، حتی اگر در حالت عادی هیچ جوشی نداشته باشیم. اما نکات مهم زیر باید توسط افرادی که دائم جوش می زنند، رعایت شود:
قسمت اول: توصیه های عمومی برای جوش صورت1- جوش هایتان را دستکاری نکنید. این قانون شماره یک است! جوش ها حاوی باکتری های نامطبوع هستند. اگر جوش ها را بترکانید، این باکتری ها به داخل حفره های دیگر می روند و باقی می مانند.
2- برای مدتی آرایش نکنید. لوازم آرایش و رژ لب به پوست آسیب می رسانند. البته اگر پوست شما ظاهری مناسب ندارد، بدون آرایش بیرون رفتن کمی خجالت آور است اما این کار باعث پاک شدن پوست شما می شود.
3- یکی دیگر از ضعف های ترکاندن جوش این است که پوست اطراف جوش ملتهب می شود. التهاب باعث قرمزی و درد بیشتر خواهد شد.
4- جوش ها را دستکاری نکنید. دست ها (بدون توجه به تعداد دفعاتی که آنها را شستشو می کنید) دارای روغن و خاک و باکتری هستند. اگر شما دائما این خاک، روغن و باکتری را بر روی صورتتان بکشید، باکتری ها را به مناطق دیگر چهره تان نیز گسترش می یابند.
5- آب کافی بخورید. بسیاری از پزشکان توصیه می کنند بین 9 تا 12 فنجان آب در روز (2.2 تا 3 لیتر) بخورید. (زنان باید 9 فنجان و مردان باید 12 فنجان آب بنوشند.) پوست شما یک عضو در بدن است و مانند کلیه شما نیاز به مقادیر کافی آب برای عملکرد مناسب دارد.
6- شکر، قند، آبمیوه و نوشابه را از رژیم خود حذف کنید. گزارش های جدید نشان می دهد رژیم های غذایی تاثیر قابل توجهی بر جوش دارد. شکرها باعث افزایش انسولین می شوند که به نوبه خود باعث ایجاد برخی هورمون های تولید جوش می شود.
7- شیر کمتر بخورید. شیر به عنوان یک عامل تولید کننده جوش شناخته شده است. شیر باعث تحریک هورمون های جنسی مردانه - تستوسترون و آندروژن ها می شود - که همراه با انسولین باعث ایجاد جوش های تند و زننده می شود. ادامه مطلب در
از بین بردن جوش صورت ، 24 روش خانگی:: بازدید از این مطلب : 56 |
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نوشته شده توسط : shirkhosk
آشنایی با بیماری اچ ای وی یا ایدزHIV (ویروس اچ ای وی یا نقص ایمنی بدن انسان) یک ویروس است که به سلول های سیستم ایمنی بدن آسیب می رساند و توانایی بدن برای مبارزه با عفونت ها و بیماری های روزمره را تضعیف می کند. ایدز (سندرم کمبود ایمنی) نامی است که برای توصیف عفونت های خطرناک و بیماری هایی که در اثر ویروس HIV ایجاد می شوند و سیستم ایمنی به شدت تضعیف می شود، استفاده می شود. - در حالی که ایدز نمی تواند از یک نفر به دیگری انتقال یابد، ویروس HIV می تواند. علائم عفونت ایدز یا اچ ای وی چیست؟
اکثر افراد مبتلا به بیماری به مدت 2-6 هفته پس از عفونت ایدز دچار علائم آنفولانزا ( این مقاله را بخوانید: آنفولانزا | علائم، درمان و واکسن آنفولانزا) می شوند که یک یا دو هفته طول می کشد. پس از این که نشانه ها ناپدید شدند، ایدز سال ها علائمی ایجاد نمی کند، هرچند ویروس همچنان به آسیب رساندن به سیستم ایمنی بدن ادامه می دهد. این به این معنی است که بسیاری از افراد مبتلا به ایدز نمیدانند که آلوده شده اند. هر کسی که فکر می کند ایدز دارد باید آزمایش انجام دهد. به گروههای خاصی از افراد توصیه می شود به طور منظم آزمایش انجام دهند زیرا در معرض خطر هستند این افراد عبارتند از:
راه های انتقال بیماری ایدز چیست؟
HIV در مایعات بدن فرد آلوده یافت می شود. این شامل مایع منی، مایع واژینال و مقعد، خون و شیر مادر است. این ویروس شکننده است و برای مدت طولانی در خارج از بدن زنده نمی ماند. HIV نمی تواند از طریق عرق، ادرار یا بزاق یا بوس کردن انتقال یابد. - شایعترین روش ابتلا به ایدز در انگلستان، داشتن رابطه جنسی مقعدی و واژینال بدون کاندوم است. راه های دیگر ابتلا به ایدز عبارتند از:
چگونه بفهمیم ایدز گرفتیم؟اگر فکر می کنید ممکن است در معرض ابتلا به ایدز قرار داشته باشید، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. تنها راه برای فهمیدن اینکه آیا مبتلا به ایدز هستید یا خیر آزمایش ایدز است. این آزمایش شامل آزمایش نمونه ای از خون یا بزاق برای بررسی علائم عفونت است. توجه داشته باشید:
- اگر اولین آزمایش نشان دهد مبتلا به ایدز هستید، باید آزمایش خون برای تأیید نتیجه انجام دهید. - اگر نتیجه مثبت باشد، باید برای آزمایش های بیشتر و بحث در مورد گزینه های درمان خود، به کلینیک پزشکی ویژه مراجعه کنید. درمان ایدز
- داروهای ضد رتروویروسی برای درمان ایدز استفاده می شود. آنها از تکرار ویروس در بدن جلوگیری می کنند و اجازه می دهند سیستم ایمنی بدن خود را ترمیم کند و از آسیب بیشتر جلوگیری کند. - این قرص ها را باید هر روز مصرف کنید. - ایدز قادر است به آسانی به دارو ایدز مقاومت نشان دهد، اما مصرف ترکیبی از داروهای مختلف باعث می شود که این احتمال بسیار کمتر شود. - اکثر افراد مبتلا به ایدز ترکیبی از داروها را مصرف می کنند – بهتر است داروها را طبق روشی که پزشک توصیه کرده است مصرف کنید. - هدف از درمان ایدز این است که ویروسی غیر قابل کشف داشته باشید. این به این معنی است که سطح ویروس HIV در بدن شما به اندازه کافی پایین بیاید به گونه ای که توسط آزمایش تشخیص داده نشود. قرص اورژانسی ایدزاگر فردی گمان میکند در عرض ۷۲ ساعت گذشته (سه روز)، در معرض ابتلا به اچآیوی قرار داشته است میتواند از قرصهای پیشگیری از اچآیوی استفاده کند. داروهای پیشگیری پس از قرار گرفتن در معرض عامل بیماریزا را در ادامه فهرست کردهایم: post-exposure prophylaxis) :pep) داروهایی هستند که ممکن است مانع از ابتلای فرد به اچآیوی شوند. در صورتی که در مواجهه با ویروس اچآیوی قرار گرفتهاید باید بدون فوت وقت تحت درمان قرار بگیرید. pep درمانی پرزحمت است که چهار هفته (۲۸ روزِ کامل) طول میکشد. این درمان میتواند با اثرات جانبی ناخوشایندی چون اسهال، تهوع و سردرد همراه باشد. اگر آزمایش اچآیوی مثبت باشد، انجام آزمایشهای منظم خون ضروری است تا بتوان پیش از شروع درمان پیشرفت ویروس را بررسی کرد. درمان با هدف کاهش سطح اچآیوی در خون طراحی میشود که فواید زیادی دارد. با داشتن ایدز چگونه زندگی کنیم؟اگر ایدز دارید، درمان موثر ایدز و کاهش ویروس، خطر انتقال ویروس به دیگران را کاهش می دهد. همچنین باید:
بدون درمان، سیستم ایمنی بدن به شدت آسیب دیده و بیماری های تهدید کننده حیاتی مانند سرطان و عفونت های شدید می توانند رخ دهند. خانم های باردار مبتلا به ایدز باید به فکر درمان و مراقبت های پزشکی باشند تا ویروس به جنین منتقل نشود. (بخوانید: ایدز و بارداری) جلوگیری از مبتلا شدن به ایدز
تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما منبع: ایدز اوما :: بازدید از این مطلب : 95 |
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نوشته شده توسط : shirkhosk
علائم سرطان سینه، تشخیص، علت و درمان سرطان پستانسرطان سینه یا پستان امروزه یکی از مهمترین نگرانی های خانم ها است که خیلی از افراد را نیز درگیر می کند. بسیار مهم است که سرطان سینه در همان ابتدا تشخیص داده شود. بنابراین شما باید علائم سرطان پستان را بطور کامل بشناسید و از راه های پیشگیری و درمان این بیماری کاملا آگاه باشید. در واقع شایعترین سرطان مهاجم در زنان و دومین علت اصلی مرگ و میر در زنان پس از سرطان ریه است. پیشرفت در تشخیص و درمان از سال 1989 باعث کاهش نرخ مرگ و میر ناشی از سرطان شده است. در سال 2017، در حدود 252710 مورد سرطان سینه در زنان تشخیص داده شده است که حدود 40610 خانم در اثر این بیماری مرده اند. آگاهی از علائم و تشخیص به موع راه مهمی برای کاهش خطر است. سرطان سینه می تواند بر مردان نیز تاثیر بگذارد، در ادامه انیمیشن مربوط به علائم و درمان سرطان سینه را مشاهده نمایید و سپس اطلاعات دقیقتری در مورد این نوع سرطان بدست خواهید آورد. Video Player
علائم سرطان سینه (سرطان پستان) و روش درمان آن
اما این مقاله سعی دارد که مروری جامع بر روی سرطان سینه در زنان را داشته باشد. در این مقاله می خوانیم: علائم سرطان سينه در زنان و دختران سرطان سينه از چه سني شروع ميشه؟ اطلاعاتي در مورد سرطان سينه
سرطان سینه چیست؟پس از بلوغ، سینه زن شامل چربی، بافت همبند و هزاران لوبول و غدد کوچک است که شیر را برای شیردهی تولید می کنند. لوله های کوچک یا کانال ها، شیر را به سمت نوک سینه حمل می کنند.
سرطان پستان تهاجمی زمانی اتفاق می افتد که سلولهای سرطانی از داخل لوبول ها یا کانال ها خارج می شوند و به بافت های نزدیک حمله می کنند و احتمال گسترش آن به سایر قسمت های بدن را افزایش می دهد. علائم سرطان سينه در زنان و دختراناز اولین علائم سرطان سینه معمولا تشکیل بافتی ضخیم یا توده در سینه و یا زیر بغل است.
نشانه های دیگر عبارتند از:
اکثر توده ها سرطانی نیستند، اما بهتر است به پزشک مراجعه کنید. علل سرطان پستان چیست؟- سرطان سینه معمولا در پوشش داخلی لوله های شیر یا لوبول هایی که شیر را تولید می کند، شروع می شود و از آنجا به سایر قسمت های بدن گسترش می یابد. - علت دقیق سرطان پستان مشخص نیست، اما بعضی عوامل احتمال سرطان را افزایش می دهد. برخی از این عوامل قابل پیشگیری هستند. سن خطر سرطان سینه با سن افزایش می یابد. در 20 سالگی، احتمال سرطان سینه در دهه آینده 0.6 درصد است. در سن 70 سالگی، این رقم به 3.84 درصد می رسد. ژنتیک اگر یکی از نزدیکان سرطان سینه داشته باشد احتمال آن بالاتر است. در زناني که ژن های BRCA1 و BRCA2 را حمل مي کنند خطر ابتلا به سرطان سینه، سرطان تخمدان و يا هر دو بيشتر است. این ژن ها ارثی هستند. TP53 ژن دیگری است که با خطر سرطان سینه بیشتر مرتبط است. سابقه سرطان سینه یا تومورهای سینه زنانی که سابقه سرطان سینه دارند با احتمال بیشتری دوباره مبتلا به آن می شوند. برخی از تومورهای خوشخیم یا غدد سرطانی، احتمال ابتلا به سرطان را افزایش می دهد. نمونه هایی از آن عبارتند از atypical ductal hyperplasia و lobular carcinoma. بافت متراکم سینه سرطان سینه احتمالا در سینه های با بافت متراکم تر بیشتر دیده می شود. قرار گرفتن در معرض استروژن و شیردهی قرار گرفتن در معرض استروژن به مدت طولانی خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهد. این مسئله می تواند به دلیل شروع زودهنگام پریودی یا دیر وارد شدن به یائسگی باشد. بین این زمان ها، مقدار استروژن بالاتر است. وزن بدن در زنان دارای اضافه وزن یا چاقی پس از یائسگی ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه افزایش یابد؛ احتمالا به دلیل افزایش مقدار استروژن. مصرف قند به مقدار زیاد نیز ممکن است یک عامل باشد. مصرف الکل به نظر می رسد میزان بالای مصرف الکل به طور منظم نقش مهمی ایفا می کند. مطالعات نشان داده است زنانی که بیش از 3 نوشیدنی در روز مصرف می کنند 1.5 برابر بیشتر در معرض خطر سرطان سینه هستند. قرار گرفتن در معرض تابش در صورتی که سرطان نداشته باشد ولی برای درمان سرطان (به اشتباه) به مدت طولانی در معرض تابش قرار بگیرید، خطر ابتلا به سرطان سینه افزایش می یابد. درمان هورمونی استفاده از داروهای جایگزین هورمونی و قرصهای ضد بارداری خوراکی با توجه به افزایش میزان استروژن به سرطان سینه مرتبط است. خطرات شغلی در سال 2012، محققان نتیجه گرفتند قرار گرفتن در معرض اختلال های غدد درون ریز، مثلا در محل کار، می تواند به سرطان سینه مرتبط شود. در سال 2007، دانشمندان نتیجه گرفتند شیفت کاری شبانه می تواند خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش دهد، اما تحقیقات اخیر نشان می دهد که این امر بعید است. ایمپلنت های زیبایی زنان با ایمپلنت های مصنوعی سینه که مبتلا به سرطان سینه هستند، بیشتر در معرض مرگ ناشی از این بیماری هستند و در مقایسه با زنان بدون ایمپلنت، احتمال ابتلا به این بیماری 25 درصد بیشتر است. این امر می تواند به علت این مسئله باشد که ایمپلنت در هنگام غربالگری سرطان آن را پوشانده است یا تغییراتی در بافت سینه ایجاد کرده است. نحوه تشخيص سرطان سينهتشخیص سرطان معمولا پس از غربالگری صورت می گیرد یا هنگامی که زن پس از تشخیص علائم به پزشک مراجعه می کند.
برخی از آزمایش ها و روش های تشخیصی به تشخیص کمک می کنند از جمله: 1. معاینه سینهپزشک سینه های بیمار را برای توده ها و سایر علائم بررسی می کند. از بیمار خواسته می شود در موقعیت های مختلف دست ها را قرار دهد مانند بالای سر و اطراف بدن.(با روش معاینه سینه زنان آشنا شوید) 2. آزمایشات و تصویربرداری از پستان
3. بافت برداری از سینهطی جراحی نمونه ای از بافت برای تجزیه و تحلیل برداشته می شود. نتایج آزمایش نشان می دهد آیا سلول ها سرطانی هستند یا خیر، و اگر چنین باشد، نوع سرطان را تشخیص می دهند. این تجزیه و تحلیل مرحله سرطان را نشان می دهد:
مرحله بیماری بر احتمال بهبود تأثیر می گذارد و به تصمیم گیری در مورد بهترین گزینه درمان کمک می کند. مراحل درمان سرطان سينهدرمان به عوامل زیر بستگی دارد:
گزینه های اصلی درمان عبارتند از:
عوامل موثر بر انتخاب عبارتند از مرحله سرطان، شرایط پزشکی و اولویت فردی. جراحی سرطان پستاناگر جراحی مورد نیاز باشد، انتخاب به تشخیص پزشک و تصمیم فرد بستگی دارد.
نقش پرتو درمانی در درمان سرطان سینه- دوز کنترل شده ای از پرتو به سمت تومور فرستاده می شود و سلول های سرطانی را هدف قرار داده و تخریب می کند. از یک ماه پس از جراحی، پرتو درمانی همراه با شیمی درمانی، سلول های سرطانی باقی مانده را از بین می برد. - هر جلسه چند دقیقه طول می کشد و بسته به هدف و پیشروی سرطان، بیمار سه تا پنج جلسه در هفته به مدت 3 تا 6 هفته نیاز به پرتودرمانی خواهد داشت. - نوع سرطان سینه، نوع پرتودرمانی را مشخص می کند. - اثرات جانبی شامل خستگی، لنفدیم، تیره شدن پوست سینه و سوزش پوست سینه است. نقش شیمی درمانی در درمان سرطان سینه- داروهایی که به عنوان داروهای سیتوتوکسی شناخته می شوند می توانند برای از بین بردن سلول های سرطانی مورد استفاده قرار گیرند. - اگر تومور بزرگ باشد، شیمی درمانی قبل از عمل جراحی انجام می شود تا تومور را کوچک کند. این شیمی درمانی نئو آدیوونات نامیده می شود. - شیمی درمانی همچنین می تواند سرطان را درمان کند تا به سایر قسمت های بدن نفوذ نکند و برخی از علائم را به ویژه در مراحل بعد کاهش دهد. - شیمی درمانی برای کاهش تولید استروژن مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا استروژن می تواند رشد سلول های سرطانی را افزایش دهد. - عوارض جانبی شیمی درمانی شامل تهوع، استفراغ، از دست دادن اشتها، خستگی، دهان درد، ریزش مو و حساسیت کمی نسبت به عفونت است. داروها می توانند در کنترل بیماری موثر باشند. نقش هورمون درمانی در درمان سرطان سینه- هورمون درمانی برای جلوگیری از عود سرطان های حساس به هورمون است. - هورمون درمانی معمولا پس از جراحی استفاده می شود، اما گاهی اوقات می توان از آن برای کاهش تومور استفاده کرد. - هورمون درمانی تنها گزینه درمان برای بیمارانی است که نمی توانند تحت عمل جراحی، شیمی درمانی یا پرتودرمانی قرار گیرند. - تاثیر هورمون درمانی معمولا تا 5 سال بعد از عمل طول می کشد. این درمان بر سرطان هایی که حساس به هورمون نیستند، تاثیر نمی گذارد. داروهای سرطان سینه
درمان با هورمون ممکن است بر باروری آینده زن تاثیر بگذارد. درمان بیولوژیک برای درمان سرطان سینه- داروهای هدفمند انواع خاصی از سرطان سینه را از بین می برند. نمونه های این داورها عبارتند از تروستوزوماب، لیپاتینیب (تیکرب) و بواویزوزومب (آواستین). این داروها برای مقاصد مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. - درمان سرطان سینه و دیگر سرطان ها عوارض جانبی شدیدی دارد. - بیمار باید با پزشک در مورد خطرات و راه های به حداقل رساندن اثرات منفی صحبت کند. سرطان سينه از چه سني شروع ميشه؟سرطان سینه در هر سنی ممکنه رخ دهد، اما بیشترین شیوع آن از سن 40 سالگی به بعد است و فرایند یائسگی به سرطانی شدن سینه ها بیشتر کمک میکند. شاید نزدیک 80 درصد از سرطان های پستان دراز 40 سالگی به بعد و تنها 2درصد افزاد زیر 30 سال را درگیر میکند البته سرطان سینه در سن 26 و کمتر هم دیده شده است اما احتمال آن خیلی کم است و به فاکتورهای محیطی فرد خیلی وابسته است. پیشگیری از سرطان پستان
راه مطمئنی برای جلوگیری از سرطان سینه وجود ندارد، اما برخی از تصمیم گیری ها و تغییرات در شیوه زندگی می تواند به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان سینه و انواع دیگر سرطان را کاهش دهد. این راه ها عبارتند از:
- زنان باید به دقت در مورد گزینه های خود برای شیردهی نوزاد و استفاده از HRT پس از یائسگی فکر کنند، زیرا این عوامل بر احتمال خطر تاثیر می گذارند. - تشخیص سرطان پستان در مرحله صفر یا یک، احتمال نجات را حداقل برای 5 سال 100% می کند. - اگر تشخیص در مرحله 4 انجام شود، احتمال نجات برای 5 سال دیگر 22% می شود. - بررسی های مداوم به تشخیص زود هنگام علائم سرطان کمک می کند. تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما منبع: سرطان سینه (سرطان پستان)
:: بازدید از این مطلب : 55 |
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
|
|
|
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
