درباره قرص ویاگرا بیشتر بدانید:

ویاگرا داروی تجویزی است که در درمان اختلال نعوظ و ناتوانی جنسی در مردان استفاده می شود. این دارو با افزایش جریان خون به آلت تناسلی به نعوظ در هنگام تحریکی جنسی کمک می کند. ماده فعال در ویاگرا سیلدنافیل است و دوز آن از 25 تا 100 میلیگرم در هر قرص متغیر است.ویاگرا در ژوئن 2013 اعتبار خود را در انگلستان از دست داد و در حال حاضر به طور قانونی در بریتانیا تحت نام سیلدنافیل موجود است. سیلدنافیل گاهی اوقات به عنوان ویاگرا عمومی یا سیلدنافیل عمومی شناخته می شود. ویاگرا نام تجاری قرص و سیلدنافیل نام پزشکی قرص است. ویاگرا - قرص آبی رنگ شناخته شده در سراسر جهان - درسال 1998درمان اختلال نعوظ را تغییر داد. عوارض جانبی نسبتا کم، سهولت استفاده و اثربخشی آن باعث محبوبیت دارو شد.

قرص ویاگرا یا سیلدنافیل چگونه کار میکند؟

ماده فعال در ویاگر ا (سیلدنافیل)، سیلدنافیل سیترات است که به عنوان یک مهارکننده PDE5 شناخته شده است. ویاگرا (سیلدنافیل) آنزیمی را مهار می کند که جریان خون در آلت تناسلی را تنظیم می کند. مهارکننده های PDE5 روند طبیعی انزال را افزایش می دهند و جریان خون را به آلت تناسلی در شرایط تحریک جنسی افزایش می دهد. ویاگرا برای رسیدن به نعوظ کمک می کند، اما به تحریک طبیعی متکی است. این، و دیگر مهارکننده های PDE5 ، در هنگامی که نعوظ اتفاق نمی افتد از روابط جنسی پشتیبانی می کند.

چرا مردان مشکل نعوظ دارند؟

بسیاری از عوامل میتوانند به ناتوانی جنسی کمک کنند (اختلال نعوظ). انتخاب شیوه زندگی، مانند مصرف مشروب به مقدار زیاد، سیگار کشیدن، مصرف مواد مخدر غیر قانونی و همچنین چاقی و استرس، می تواند بر روی نعوظ تأثیر بگذارد. اختلال نعوظ همچنین می تواند نشانه ای از مشکلات بهداشتی اصلی مانند آترواسکلروز، بیماری قلبی و دیابت باشد. مردان مبتلا به اختلال نعوظ باید به پزشک خود اطلاع دهند و آزمایشاتی انجام دهند.

چرا ویاگرا (سیلدنافیل)؟

قرص ویاگرا دارو شناخته شده ای است که کاربرد گسترده ای دارد. عوارض جانبی به طور معمول مشکل ساز نیست. ویاگرا (سیلدنافیل) به طور معمول 30 تا 60 دقیقه پس از مصرف اثر می کند و معمولا به مدت 4 ساعت فعال است.
دیگر داروهای اختلال نعوظ، Cialis، Levitra و Spedra، به روش مشابه با عوارض جانبی مشابه عمل می کنند. قرص ویاگرا اولین دارو در این گروه بود که به طور وسیع تجویز می شد.

آیا قرص ویاگرا هر بار اثر می کند؟

زمان هایی وجود دارد که قرص ویاگراعمل نمی کنند و ممکن است دلیل اصلی اختلال نعوظ را بهبود ندهند. نعوظ مناسب به موارد زیر نیاز دارد:

• تامین خون مناسب
• بر انگیختگی
•  سیستم عصبی سالم

اگر اختلال نعوظ ناشی از آسیب یا عمل جراحی ستون فقرات باشد، ممکن است اعصاب آسیب دیده باشند. در این مورد، ویاگرا ممکن است کمی کمک کنند، اما سایر اقدامات از جمله تزریق و یا کمکهای دیگر نیز مورد نیاز است.
علل دیگر اختلال نعوظ ممکن است به غیر از قرص ها نیاز به درمان ویژه ای داشته باشند. برخی از مردان که اختلال نعوظشان علل روحی دارد، ممکن است به مشاوره نیاز داشته باشند. پزشک همیشه باید مطلع شود.

سایر داروهای جایگزین ویاگرا

 سیالیس، لویترا و اسپدرا، داروهای خوراکی جایگزین برای اختلال نعوظ هستند.

طریقه مصرف قرص سیلدنافیل 100 

- اولین دوز ویاگرا یک قرص 50 میلی گرمی است. اگر این دوز قرص موثر باشد، ممکن است دوزهای بعدی به قرص 25 میلی گرم کاهش یابد. اگر قرص 50 میلی گرم موثر نباشد یا مدت زمان فعالیت آن کمتر از 4 ساعت باشد، دوز را می توان تا قرص 100 میلی گرم افزایش داد.

- درمان باید چند بار تکرار شود تا مشخص شود آیا ویاگرا (سیلدنافیل) عمل می کند و دوز قرص مشخص شود یا به قرص ED دیگری تغییر کند. مصرف قرص یک یا دو ساعت قبل از برانگیختگی مناسب است. بر انگیختگی برای درمان ضروری است. بدون آن مصرف قرص هیچ فایده ای ندارد و اثر قرص به سادگی پس از 4 ساعت از بین خواهد رفت. پس مهم است که بدانیم مصرف قرص ویاگرا به تنهایی باعث نعوظ نخواهد شد. ویاگرا باید در ترکیب با برخی از اشکال تحریک جنسی (بصری، لمسی یا غیره) برای نعوظ استفاده شود.

دوزهای مصرفی قرص ویاگرا

ویاگرا : 25 میلیگرم

زمانی که دوز شروع 50 میلیگرم بسیار موثر باشد، کاهش دوز به 25 میلیگرم توصیه می شود.

ویاگرا: 50 میلیگرم

شروع قرص برای اکثر مردانی که برای اولین بار ویاگرا مصرف می کنند با این دوز توصیه می شود.

ویاگرا 100 میلیگرم

دوز بالا برای زمانی که 50 میلیگرم کافی نیست، یا تاثیر آن کمتر از 4 ساعت طول می کشد.

- قرص ویاگرا گاهی اوقات برای اهداف تفریحی به جای درمانی استفاده می شود. اگر ویاگرا / سیلدنافیل به این صورت مصرف شود، به خصوص در ترکیب با داروهای بدون نسخه، خطر افزایش عوارض جانبی قابل توجهی وجود دارد که برخی از آنها ممکن است جدی باشد.

عوارض قرص ویاگرا

- ویاگرا در بسیاری از مردان عوارض جانبی ندارد.

- بیش از 1٪ از مردانی که ویاگرا / سیلدنافیل مصرف می کنند، متوجه تغییر رنگ و یا رنگ زرد در بینایی خود می شوند. این به خودی خود علت نگرانی نیست و معمولا با فعالیت عادی تداخل ندارد و پس از چند ساعت از بین می رود.

- عوارض جانبی ناخواسته در مطالعات بالینی، سردرد، سوزش، اختلال نعوظ، اختلالات بینایی، احتقان بینی، سرگیجه و اعوجاج رنگ بصری بوده است.

- در موارد نادر عوارض جانبی جدی، مردان باید به دنبال مشاوره فوری پزشکی باشند. این علائم عبارتند از درد قفسه سینه (احتمالا قلب)، از دست دادن بینایی و نعوظ طولانی و دردناک.

- برای اجتناب از عوارض جانبی منفی، از دستورالعملهای پزشکی تجویز شده توسط پزشک خود پیروی کنید و از دوز توصیه شده تجاوز نکنید.

نعوظ دردناک طولانی مدت

در موارد بسیار نادر، هنگامی که ویاگرا همراه با سایر داروها یا مواد مخدر غیرقانونی مصرف می شود، بیماری به نام پریپیسم ایجاد می کند. پریپیسم نامی برای نعوظ دردناک است که طولانی تر از 4 ساعت است. این بیماری جدی می تواند دردناک باشد و منجر به آسیب طولانی مدت به آلت تناسلی می شود. اگر نعوظی دارید که دردناک است یا طولانی تر از 4 ساعت طول می کشد، باید فوری به پزشک مراجعه کنید.

چه زمانی نباید قرص ویاگرا مصرف کرد؟

در طی فرایند ارزیابی دکتر فاکس مردان باید یک پرسشنامه ناتوانی را برای تعیین اینکه آیا قرص مناسب است یا خیر پر کنند. در صورت وجود مشکلات زیر مردان نباید قرص ویاگرا را بدون مشورت با پزشک مصرف کنند:

•  فشار خون پایین یا بالا( مروری کامل بر فشار خون)
•  آلرژی یا واکنش به درمان ED 
• حمله قلبی (در عرض 6 هفته گذشته) یا رنج بردن از آنژین (درد قلب) و یا هر نوع بیماری قلبی 
• سابقه سکته مغزی یا مینی سکته مغزی (حمله ایسکمیک گذرا)
•  سابقه مشکلات بینایی ناشی از مشکلات گردش خون
• سابقه بیماری های عدم تکامل چشم در خانواده 
• بیماری کلیوی یا کبدی
•  بیماریPeyronie  - ناهنجاری آلت تناسلی
•  لوسمی، مولتیپل میلوما یا بیماری سلول داسی شکل
•  اختلالات خونریزی (مانند هموفیلی)
•  زخم معده فعال

چه فاکتورهایی بر مدت زمان اثربخشی ویاگرا تاثیر می گذارند؟

اثربخشی ویاگرا به عوامل زیر بستگی دارد:

سن:

مردان بالای 65 سال متوجه خواهند شد که قرص در بدن آن ها به مدت طولانی تری باقی می ماند زیرا سیستم متابولیک بدن با کاهش سن آهسته می شود. اساسا این به این معنی است که اثرات ویاگرا با افزایش سن طولانیتر خواهد شد.

رژیم غذایی:

یک وعده غذایی با مقدار زیاد چربی قبل از مصرف قرص ویاگرا باعث به تاخیر افتادن اثربخشی آن می شود زیرا بدن شما بر روی هضم غذا کار خواهد کرد. مصرف آن با معده خالی، باعث تاثیر سریع تر قرص می شود.

 الکل:

نوشیدن جریان خون را به آلت تناسلی کاهش می دهد و باعث دشوار شدن نعوظ می شود. یک لیوان شراب یا آبجو خوب است، اما بیش از 2 واحد الکل خطر عوارض جانبی منفی را افزایش می دهد و باعث می شود تا نعوظ بسیار دشوار شود.

 دوز دارو:

ویاگرا در دوزهای بین 25 تا 100 میلیگرم موجود است. به عنوان یک قاعده کلی: هر چقدر دوز بالاتر باشد، اثرات مؤثرتر و طولانی مدت خواهد بود، اما پزشک دوز مناسب وضعیت شما را تجویز می کند.

سلامتی:

اگر مشکلات کبدی یا کلیوی دارید، اثرات ویاگرا بیشتر طول می کشد. زیرا قرص به زمان بیشتری برای تجزیه شدن نیاز دارد. بنابراین اگر بیماری خاصی دارید باید به پزشک بگویید.

تعاملات دارویی:

بعضی از داروها می توانند بر مدت زمان تاثیرگذاری ویاگرا تاثیر بگذارند. این داروها نظیر آنتی بیوتیک ریفامپیسین (برای درمان سل) می باشند. همیشه در مورد سابقه پزشکی کامل خود و قرص هایی که مصرف میکنید به پزشک اطلاع دهید. در این صورت پزشک می تواند قرص مناسب شما را تجویز کند.

تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما

منبع: قرص ویاگرا (سیلدنافیل)

قرص اسپیرونولاکتون چیست؟

- قرص اسپیرونولاکتون ( قرص Spironolactone ) یک دیورتیک ضعیف پتاسیم (قرص آب) است که مانع از جذب بیش از حد سدیم و کاهش سطح پتاسیم می شود. قرص اسپیرونولاکتون برای تشخیص یا درمان بیماری که در آن آلدوسترون به مقدار بیش از حد در بدن وجود دارد استفاده می شود. آلدوسترون یک هورمون تولید شده توسط غدد آدرنال است که نمک و آب بدن شما را تنظیم می کند.

- قرص اسپیررونولاکتون همچنین در افرادی که دارای نارسایی احتقانی قلب، سیروز کبد یا اختلال کلیوی به نام سندرم نفروتیک هستند، استفاده می شود. این دارو همچنین برای درمان یا پیشگیری از هیپوکالمی (سطح پتاسیم کم خون)  و ادم استفاده می شود.

اطلاعات مهم در خصوص قرص اسپیرونولاکتون

- اگر بیماری کلیوی دارید، مقدار پتاسیم در خون شما بالا است، بیماری آدیسون (اختلال غدد آدرنال) دارید، قادر به ادرار کردن نیستید یا اگر اپروئون استفاده می کنید، نباید از اسپرینولاکتون استفاده کنید.

- در مطالعات حیوانی، اسپرینولاکتون نوع خاصی از سرطان یا تومور را ایجاد می کند. معلوم نیست این اثرات در انسان نیز دیده می شود یا خیر. در مورد خطرات قرص از پزشک خود سوال کنید.

قبل از مصرف قرص اسپیرونولاکتون

اگر به این قرص حساسیت دارید یا موارد زیر وجود دارد نباید از اسپرورونولاکتون استفاده کنید:

• بیماری کلیوی، قادر به ادرار نیستید؛
• بیماری آدیسون (اختلال غدد آدرنال)؛
• سطح بالایی از پتاسیم در خون (هیپوکالمی)؛ یا
• اگر از پروپرانول استفاده می کنید.

برای اطمینان از اینکه سپیرونولاکتون برای شما مناسب است، اگر موارد زیر را دارید، به پزشک خود بگویید:

• بیماری کبد؛
• بیماری قلبی؛
• عدم تعادل الکترولیتی (مانند سطح پایین منیزیم در خون شما)؛ یا
• اگر داروهای ضد التهابی غیر استروییدی، کلستیآمین، هپارین، لیتیوم، قلب یا فشار خون، مکمل پتاسیم، داروهای استروئیدی یا دیورتیک دیگر مصرف می کنید.

- در مطالعات حیوانی، قرص اسپیرونولاکتون نوع خاصی از تومورها را ایجاد کرد که بعضی از آنها سرطانی بودند. با این حال، دوزهای بسیار بالا در مطالعات حیوانی استفاده می شود. مشخص نیست آیا این اثرات در انسان نیز دیده می شود یا خیر. در خصوص خطرات قرص از پزشک خود سوال کنید.

- معلوم نیست آیا قرص اسپرینولاکتون به جنین آسیب می رساند یا خیر. در صورتی که باردار هستید یا می خواهید باردار شوید قبل از مصرف این دارو با پزشک خود صحبت کنید.

- قرص اسپرینولاکتون می تواند به شیر مادر منتقل شود و ممکن است به نوزاد شیرخوار آسیب برساند. هنگام استفاده از این دارو نباید به نوزاد شیر بدهید.

نحوه مصرف قرص اسپیرونولاکتون

- اسپیرولولاکتون را دقیقا مطابق با تجویز پزشک مصرف کنید. تمام دستورالعملهای نوشته شده بر روی برچسب را دنبال کنید. این دارو را در مقادیر بیشتر یا کمتر یا مدت زمان طولانی تر از زمان توصیه شده مصرف نکنید.

- در حین استفاده از اسپرینولاکتون، ممکن است نیاز به آزمایشهای خون مکرر داشته باشید.

- این دارو می تواند نتایج غیر معمولی را با آزمایش های پزشکی خاص ایجاد کند. به هر دکتري که مراجعه می کنید بگویید از قرص اسپيرونولاکتون استفاده می کنيد.

- اگر به جراحی نیاز دارید، قبل از جراحی به جراح بگویید که قرص اسپرینولاکتون استفاده می کنید. ممکن است لازم باشد به مدت کوتاهی مصرف دارو را متوقف کنید.

- اگر فشار خون بالا دارید، از این دارو استفاده کنید حتی اگر احساس خوبی دارید. فشار خون بالا اغلب بدون علامت است. ممکن است لازم باشد از داروهای فشار خون برای بقیه زندگی خود استفاده کنید.

- قرص را در دمای اتاق دور از گرما، نور و رطوبت نگه دارید.

چه اتفاقی می افتد اگر یک وعده ازقرص اسپیرونولاکتون را فراموش کردم؟

بلافاصله قرص فراموش شده را بخورید. اگر زمان وعده بعدی قرص است قرص قبلی را نخورید. داروی اضافی برای جبران قرص فراموش شده مصرف نکنید.

اگر بیش از حد قرص اسپیرونولاکتون مصرف کنم چه اتفاقی می افتد؟

به اورژانس مراجعه کنید.

در هنگام مصرف قرص اسپیرونولاکتون چه چیزهایی نباید مصرف کنم؟

نوشیدن الکل می تواند برخی از عوارض جانبی اسپیرونولاکتون را افزایش دهد.
از جایگزین های نمکی یا محصولات لبنی کم سدیم حاوی پتاسیم استفاده نکنید. این محصولات می توانند باعث افزایش سطح پتاسیم شما در هنگام مصرف اسپرینولاکتون شوند.
اجتناب از رژیم غذایی با نمک زیاد. نمک زیاد بدن باعث حفظ آب در بدن می شود، که ممکن است اثر بخشی این دارو را کاهش دهد.
اسپیرنولاکتون ممکن است تفکر یا واکنش شما را مختل کند. اگر رانندگی می کنید مراقب باشید.
در هنگام تمرین و در هوای گرم، مراقب باشید گرمازده نشوید. دستورالعمل های پزشک را در مورد نوع و مقدار مایعات دنبال کنید. در بعضی موارد، نوشیدن بیش از حد مایعات می تواند به اندازه مصرف نکردن مایعات نامناسب باشد.

عوارض جانبی قرص اسپیرونولاکتون

در صورت وجود هر گونه نشانه ای از واکنش های آلرژیک به اسپیرونولاکتون، با اورژانس تماس بگیرید: دشواری تنفس؛ تورم چهره، لبها، زبان یا گلو. اگر علائم زیر را دارید استفاده از اسپیرونولاکتون را متوقف کنید و در صورت لزوم با پزشک خود تماس بگیرید:

• علائم خونریزی معده - مدفوع خونی یا تار، سرفه خونی و یا استفراغ شبیه به قهوه؛
• پتاسیم بالا - ضربان قلب آهسته، ضعف عضلانی یا احساس ضعف
• سدیم کم - سرگیجه، ناهماهنگی، توهم، ضعف شدید، از دست دادن هماهنگی، احساس ناپایداری، تشنج، غش، تنفس کم عمق (تنفس ممکن است متوقف شود)؛ یا
• علائم اختلالات الکترولیتی - خشکی دهان، افزایش تشنگی، خواب آلودگی، کمبود انرژی، احساس بیحسی، سردرگمی، تهوع، استفراغ، افزایش ادرار، گرفتگی عضلانی یا ضعف، سرعت ضربان قلب، کم ادرار کردن یا ادرار نکردن عوارض جانبی معمول اسپیرونولاکتون ممکن است شامل موارد زیر باشد:
• تهوع، استفراغ، اسهال؛
• تورم پستان یا حساسیت به لمس؛
• سرگیجه، سردرد، خواب آلودگی ملایم.
• گرفتگی عضلات پا؛ یا
• ناتوانی جنسی، مشکل داشتن نعوظ.

این یک لیست کامل از عوارض جانبی نیست و ممکن است عوارض دیگری نیز رخ دهند. برای مشاوره با پزشک خود تماس بگیرید. 

اطلاعات دوز مصرفی قرص اسپیرونولاکتون

• دوز بزرگسالان معمولی برای ورم:

25 تا 200 میلی گرم در روز به صورت خوراکی در 1 یا 2 قسمت.

• مصرف روزانه بزرگسالان برای فشار خون بالا:

25 تا 200 میلی گرم در روز به صورت خوراکی در 1 یا 2 قسمت.

• دوز بزرگسالان معمولی برای هیپوکالمی:

25 تا 200 میلی گرم در روز به صورت خوراکی در 1 یا 2 قسمت.

• دوز بزرگسالان برای تشخیص اولیه هیپرآلبسترونیزم:

100 تا 400 میلی گرم در روز به صورت خوراکی در 1 یا 2 قسمت.

• مصرف بالغ بزرگسالان برای هیرسوتیسم:

50 تا 200 میلی گرم در روز به صورت خوراکی در 1 یا 2 قسمت.

• مصرف روزانه بزرگسالان برای نارسایی احتقانی قلب:

25 میلی گرم در روز به صورت خوراکی. افزایش یا کاهش بر اساس پاسخ و شواهد هیپوکالمی.

• دوز بزرگسالان معمول برای هیپرآلبسترونیزم اولیه:

دوز اولیه: 100 میلی گرم خوراکی یکبار در روز. این دوز ممکن است به دو دوز روزانه تقسیم شود و هر دو تا سه روز به مقدار حداکثر توصیه شده در کل روز 400 میلیگرم افزایش یابد. توصیه می شود که دوز برای کاهش دفع سدیم، فشار خون بالا، ضعف، هیپوکالمی و هر گونه علائم یا نشانه های هیپرگالدسترونیزم اولیه در این بیمار تثبیت شود.
اگر بیمار مبتلا به آدنوم یا کارسینوم آدرنال باشد، باید در هنگام انتظار عمل جراحی، حداقل دوز مصرفی اسپرینولاکتون باید مصرف شود. با این حال، هیپرپلازی آدرنال به طور معمول به جراحی پاسخ نمی دهد و درمان اسپیرونولاکتون مزمن توصیه می شود.
بیماران مبتلا به هیپرپلازی آدرنال اغلب نیاز به درمان ضد فشار خون دیگر برای کنترل پرفشاری خون مرتبط با آن دارند.

• مصرف روزانه کودکان با فشار خون بالا:

نوزادان: 1 تا 3 میلی گرم بر کیلوگرم در روز به صورت خوراکی هر 12 تا 24 ساعت.
کودکان: از 1.5 تا 3.3 میلی گرم بر کیلوگرم در روز و یا 60 میلی گرم در متر مربع در روز به صورت خوراکی در دوزهای تقسیم شده هر 6 تا 12 ساعت بدون تجاوز به 100 میلی گرم در روز.

• دوز معمول برای تشخیص عمومی هیپرآلبسترونیزم اولیه در کودکان:    

کودکان: 100 تا 400 میلی گرم در متر مربع در روز به صورت خوراکی در 2 وعده.

چه داروهای دیگری بر قرص اسپیرونولاکتون تاثیر می گذارد؟

مصرف این دارو با سایر داروهایی که سبب سرگیجه یا کاهش فشار خون می شود، می تواند این اثرات را بدتر کند. قبل از مصرف اسپورنولاکتون با داروی ضد درد، آرامش عضله یا دارو برای اضطراب یا تشنج، با پزشک خود مشورت کنید.
سایر داروها ممکن است با اسپیرونولاکتون تداخل داشته باشند، از جمله داروهای تجویزی و بدون نسخه، ویتامین ها و محصولات گیاهی. در خصوص قرص هایی که مصرف می کنید با پزشک خود صحبت کنید.

تداخلات قرص اسپیرونولاکتون

همیشه در مورد هر گونه داروی غیر قانونی و قانونی، مکمل ها و داروهای گیاهی که مصرف می کنید، به پزشک خود اطلاع دهید.
قرص اسپیرونولاکتون می تواند با قرص های زیر تداخل داشته باشد و تاثیر منفی ایجاد کند:

• لیتیوم (اسکالیت، لیتوبی)
• مهار کننده های ACE، مانند بنازپریل 
• مسدود کننده های گیرنده آنژیوتانسین II، مانند آسیلسارتان (ادربری)
• دیگوکسین (لانوکین)
• کلستیآمینین (Questran، Cholybar)
• استروئیدها مانند پردنیزون
• ایبوپروفن و سایر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی 
• آنتاگونیست های گیرنده آلدوسترون
• هپارین 
• شل کننده عضله اسکلتی، از جمله سیکلوبنزاپرین 
• دیورتیک های دیگر، مانند آمیلورید 
• نوراپی نفرین
• مکمل پتاسیم

قرص اسپیرونولاکتون و الکل

در هنگام مصرف اسپیرونولاکتون، مصرف الکل، مواد مخدر یا باربیتورات ها (آرام بخش) می تواند باعث سرگیجه، یا خفگی شود. 
بنابراین، هنگام مصرف اسپیرونولاکتون، بهتر است از مصرف الکل جلوگیری شود.

تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما

منبع: قرص اسپیرونولاکتون و نحوه مصرف آن

قرص متفورمین چیست؟

متفورمین یک دارو دیابتی ( علائم و درمان دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 چگونه است) خوراکی است که به کنترل قند خون کمک می کند. متفورمین برای بهبود کنترل قند خون ( قند خون نرمال چند است؟) افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مورد استفاده قرار می گیرد. گاهی اوقات در ترکیب با انسولین یا داروهای دیگر استفاده می شود، اما این دارو برای درمان دیابت نوع 1 نیست.متفورمین همچنین ممکن است برای اهدافی که در اینجا نوشته شده است نیز استفاده شود.

اطلاعات مهم در خصوص متفورمین

 - اگر در معرض بیماری شدید کلیوی ( برای عفونت کلیه چی بخوریم؟) هستید و متابولیسم دیابتی دارید، از متفورمین استفاده نکنید (برای درمان با انسولین با پزشک خود مشورت کنید).

-  اگر نیاز به هر نوع اشعه ایکس یا سی تی اسکن با استفاده از رنگی که در رگهای خود تزریق می کنید، دارید باید به طور موقت متفورمین را متوقف کنید.

- این دارو ممکن است یک بیماری جدی به نام اسیدوز لاکتیک ایجاد کند. اگر علائم خفیفی از قبیل: درد عضلانی یا ضعف، احساس بیحسی یا سردی در بازوها و پاها، مشکل تنفس، درد معده، تهوع با استفراغ، ضربان قلب آهسته یا ناگهانی، سرگیجه یا احساس ضعف یا خستگی دارید به اورژانس مراجعه کنید.

قبل از مصرف قرص متفورمین به چه نکاتی توجه کنیم؟

اگر نسبت به قرص متفورمین حساسیت دارید یا مشکلات زیر را دارید نباید از متفورمین استفاده کنید:

• بیماری کلیوی شدید؛ یا
• اگر در وضعیت کتواسیدوز دیابتی هستید (از پزشک خود برای درمان انسولین بپرسید).
• اگر نیاز به هر نوع اشعه ایکس یا سی تی اسکن با استفاده از رنگی که در رگهای خود تزریق می کنید، دارید باید به طور موقت متفورمین را متوقف کنید.

برای اطمینان از اینکه متفورمین برای شما مناسب است، درصورت وجود مشکلات زیر به پزشک خود بگویید:

•  بیماری کلیوی؛
• بیماری کبد؛
• سابقه بیماری قلبی یا حمله قلبی؛
• اگر اخیرا کلرپروپامید مصرف کرده اید؛ یا

- اگر شما بیش از 80 سال دارید و اخیرا عملکرد کلیه خود را بررسی کرده اید. برخی از افراد مبتلا به متفورمین دچار یک بیماری جدی به نام اسیدوز لاکتیک می شوند. اگر بیماری کبد یا کلیه، نارسایی احتقانی قلب و عفونت شدید دارید یا آب بدنتان کم شده است، یا اگر مقدار زیادی الکل مصرف کنید احتمال بیماری اسیدوز لاکتیک افزایش می یابد. با پزشک خود در مورد احتمال خطر صحبت کنید.

- معلوم نیست آیا این دارو به جنین آسیب می رساند یا خیر. اگر در هنگام استفاده از این دارو باردار شدید به پزشک خود بگویید.

- مشخص نیست آیا متفورمین به شیر مادر منتقل می شود یا به نوزاد شیرخوار آسیب می رساند یا خیر. اما بهتر است هنگام استفاده از این دارو به نوزاد شیر ندهید. متفورمین را نباید به کودک زیر سن 10 سال بدهید. 

نحوه مصرف قرص متفورمین چگونه است؟

1. مصرف متفورمین باید دقیقا طبق تجویز پزشک شما انجام شود. پزشک ممکن است گاهی اوقات دوز دارو را تغییر دهد تا مطمئن شود بهترین نتیجه را دریافت می کند. از این دارو بیشتر یا کمتر از مقدار توصیه شده مصرف نکنید.
2. متفورمین را با وعده غذایی بخورید، مگر اینکه پزشک شما به غیر این به شما گفته باشد. برخی از اشکال متفورمین تنها یک بار در روز با شام مصرف می شود. 
3. قرص را نجوید و خرد نکنید. کل آن را قورت بدهید.
4. قند خون شما باید به طور مرتب بررسی شود. ممکن است نیاز به آزمایش های خون دیگر در مطب دکتر داشته باشید.
5. قند خون پایین (هیپوگلیسمی) می تواند برای افراد مبتلا به دیابت اتفاق بیفتد. علائم عبارتند از سردرد، گرسنگی، عرق کردن، سردرگمی، تحریک پذیری، سرگیجه یا احساس لرزش. اگر قند خون شما می افتد، همیشه منبعی از قند با خود همراه داشته باشید. منابع قند عبارتند از: آب میوه، آبنبات سفت، کراکر، کشمش و نوشابه های غیررژیمی. اطمینان حاصل کنید که خانواده و دوستان نزدیک شما می دانند در شرایط اضطراری چه کاری باید انجام دهند.
6. اگر دارای هیپوگلیسمی شدید هستید و نمی توانید بخورید یا بنوشید، از تزریق گلوکاگون استفاده کنید. پزشک می تواند کیت تزریقی اضطراری گلوکاگون را تجویز کند و به شما می گوید که چگونه از آن استفاده کنید.
7. قند خون خود را با دقت در طول زمان استرس، مسافرت، بیماری، جراحی یا مشکلات اورژانسی، ورزش شدید، یا اگر مشروب بخورید یا غذا نمی خورید، بررسی کنید. این چیزها می تواند سطح گلوکز شما را تحت تاثیر قرار دهد و نیازهای دوزیتان نیز ممکن است تغییر کند. دوز دارو یا برنامه را بدون مشاوره دکتر خود تغییر ندهید.
8. متفورمین تنها بخشی از یک برنامه کامل درمان است که ممکن است شامل رژیم غذایی، ورزش، کنترل وزن و مراقبت ویژه پزشکی نیز باشد. به دستورالعمل های دکتر خود به دقت توجه کنید.
9. در صورت مصرف متفورمین، ممکن است پزشک شما ویتامین B12 نیز تجویز کند. مقدار ویتامین B12 را مطابق آن چه پزشک تجویز کرده است مصرف کنید.
10. قرص متفورمین را در دمای اتاق به دور از رطوبت، گرما و نور نگهداری کنید.

عوارض جانبی متفورمین چیست؟

اگر علائم واکنش آلرژیک به قرص متفورمین دارید، با اورژانس تماس بگیرید. علائم واکنش آلرژیک: کهیر، تنگی نفس، تورم چهره، لب ها، زبان یا گلو. بعضی از افراد در هنگام مصرف متفورمین، دچار اسیدوز لاکتیک می شوند. علائم اولیه ممکن است در طول زمان بدتر شود و این بیماری می تواند مرگبار باشد. در صورتی که علائم زیر را داشتید با اورژانس تماس بگیرید:

•  درد عضلانی یا ضعف
• احساس بی حسی و یا سردی در دست و پا؛
• مشکل تنفسی؛
•  احساس سرگیجه، خستگی یا ضعف شدید
• درد معده، تهوع و استفراغ؛ یا
•  ضربان کم یا زیاد قلب 

عوارض جانبی متفورمین شامل موارد زیر است:

•  تهوع، استفراغ، ناراحتی معده؛ یا
•  اسهال

در اینجا لیست کاملی از عوارض جانبی ذکر نشده است. در خصوص عوارض جانبی با پزشک خود صحبت کنید. 

چه مقدار قرص متفورمین را مصرف کنم؟

دوز بزرگسالان برای دیابت نوع 2:

اثرات کوتاه مدت آن:

• دوز اولیه: 500 میلی گرم خوراکی دو بار در روز یا 850 میلی گرم خوراکی یکبار در روز
• تیتراسیون دوز: افزایش 500 میلی گرمی در هفته یا 850 میلی گرم هر 2 هفته 
• دوز نگهدارنده: 2000 میلی گرم در روز
• حداکثر دوز: 2550 میلی گرم در روز

نظرات: 2 تا 3 بار در روز با وعده غذایی مصرف کنید. به آرامی افزایش دهید تا عوارض جانبی دستگاه گوارش به حداقل برسد. به طور کلی، پاسخ های قابل توجهی با دوز کمتر از 1500 میلی گرم در روز مشاهده نمی شود.

اثرات طولانی مدت دارو:

• دوز اولیه: 500 تا 1000 میلی گرم خوراکی یکبار در روز
• تثبیت دوز: افزایش 500 میلی گرم در هفته 
• دوز نگهدارنده: 2000 میلی گرم در روز
• حداکثر دوز: 2500 میلی گرم در روز

نظرات: اگر کنترل گلیسمی با یکبار مصرف روزانه میسر نشد، دوزها را تقسیم کنید. اگر دوزهای بالاتر لازم باشد، قرص را به محصول انتشار فوری تغییر دهید.

کاربرد: برای بهبود کنترل گلیسمی در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 به عنوان مکمل در رژیم غذایی و ورزش.

دوز دیابت کودکان ( 10 سال یا بیشتر) برای دیابت نوع 2:

اثرات کوتاه مدت دارو:

• دوز اولیه: 500 میلی گرم خوراکی دو بار در روز
• تثبیت دوز: افزایش 500 میلی گرم در هفته 
• دوز نگهدارنده: 2000 میلی گرم در روز
• حداکثر دوز: 2000 میلی گرم در روز

نظرات: 2 تا 3 بار در روز با وعده غذایی مصرف کنید. برای به حداقل رساندن عوارض جانبی دستگاه گوارش دوز را به آرامی افزایش دهید. ایمنی و اثربخشی اثرات دراز مدت متفورمین در بیماران کمتر از 18 سال مشخص نشده است.

 کاربرد: برای بهبود کنترل گلیسمی در کودکان مبتلا به دیابت نوع 2 به عنوان مکمل در رژیم غذایی و ورزش.

چه داروهایی با متفورمین تداخل دارند؟

به پزشک خود در مورد تمام داروهای فعلی خود بگویید، به ویژه:

• دیگوکسین یا
• furosemide

اگر متفورمین را با سایر داروهایی که می توانند قند خون را افزایش دهند مصرف کنید به احتمال زیاد دچار هیپرگلیسمی (قند خون بالا) می شوید. این داروها عبارتند از:

•  فنیتوئین؛
•  قرص های ضد بارداری یا قرص های درمان جایگزینی هورمون؛
• قرص های رژیم غذایی یا داروهای درمان آسم، سرماخوردگی و یا آلرژی؛
•  دیورتیک یا "قرص آب"؛
• داروهای قلب یا فشار خون (مروری کامل بر فشار خون)
•  نیاسین (Advicor، Niaspan، Niacor، Simcor، Slo-Niacin و ...)؛
•  فنوتیازین ها (Compazine و ...)؛
•  داروهای استروئیدی (پردنیزون، دگزامتازون و ...)؛ یا
•  داروهای تیروئید (Synthroid و ...).

این لیست کامل نیست و داروهای دیگری نیز می توانند اثرات متفورمین را بر قند خون افزایش یا کاهش دهند. به دکتر خودت در مورد تمام داروهایی (مکمل ها، ویتامین ها، محصولات گیاهی) که مصرف می کنید اطلاع دهید.

سوالات رایج درباره قرص متفورمین

اگر یک وعده قرص متفورمین را فراموش کنم چه اتفاقی می افتد ؟

به محض این که به یاد آوردید قرص فراموش شده را بخورید (دارو را با غذا مصرف کنید). اگر نوبت به قرص بعدی رسیده است قرص فراموش شده را کنار بگذارید. هیچ گاه برای جبران قرص فراموش شده، دو قرص با هم نخورید.

اگر متفورمین بیش از حد مصرف کنم چه اتفاقی می افتد؟

به اورژانس مراجعه کنید. مصرف بیش از حد متفورمین باعث اسیدوز لاکتیک می شود که ممکن است کشنده باشد.

در صورت مصرف متفورمین چه چیزهایی نباید بخورم؟

اجتناب از نوشیدن الکل. الکل باعث کاهش قند خون می شود و خطر ابتلا به اسیدوز لاکتیک را در هنگام مصرف متفورمین افزایش می دهد.

تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما

منبع: قرص متفورمین برای چیست+نحوه مصرف آن

زگیل تناسلی شایع ترین عفونت ویروسی منتقل شده از طریق بیماری مقاربتی جنسی است. زگیل تناسلی توسط ویروس پاپیلوم انسانی ایجاد می شود که می تواند در طول تماس جنسی منتقل شود. تمام کسانی که این ویروس را دارند، زگیل تناسلی ندارند. در اکثر افراد، ویروس در طول زمان از بدن خارج می شود. خیلی نادر است که زگیل تناسلی باعث مشکلات و بیماری های درازمدت شوند. در این مقاله مروری سعی شده که پرسش های شما در زمینه زگیل تناسلی پاسخ داده شود:

زگیل چیست؟

روش انتقال زگیل های تناسلی در مردان و زنان

عکسهایی از زگیل تناسلی زنان 

 عکس زگیل تناسلی مردان

علائم و نشانه های زگیل تناسلی

چگونگی تشخیص زگیل تناسلی 

چقدر بعد از نزدیکی جنسی می توانم زگیل تناسلی را بررسی کنم؟

معاینه زگیل تناسلی شامل چه چیزی است؟

معاینه زگیل تناسلی چقدر دقیق است؟

درمان زگیل تناسلی؟ آیا درمان قطعی زگیل تناسلی وجود دارد؟

آیا درمان زگیل تناسلی با سرکه سیب امکانپذیر است؟

آیا در هنگام تماس جنسی کاندوم مانع انتقال زگیل تناسلی میشود؟

سرعت از بین رفتن زگیل تناسلی

آیا برای بررسی از بین رفتن زگیل ها نیاز به معاینه دارم؟

آیا احتمال بازگشت زگیل تناسلی وجود دارد؟

اگر زگیل های تناسلی درمان نشوند چه اتفاقی می افتد؟

پس از درمان زگیل تناسلی، چه زمانی می توانم نزدیکی جنسی داشته باشم؟

مدت زمان حضور زگیل تناسلی چقدر است؟

آیا باید در خصوص زگیل تناسلی به همسرم بگویم؟

آیا زگیل تناسلی بر باروری من تاثیر می گذارند؟

اگر در هنگام بارداری زگیل تناسلی داشته باشم، چه اتفاقی می افتد؟

آیا زگیل تناسلی باعث سرطان می شود؟

آیا واکسن زگیل تناسلی وجود دارد؟

چگونه می توانم خودم را از زگیل های تناسلی محافظت کنم؟

زگیل چیست؟

زگیل تناسلی( warts genital)  از طریق عفونت پوست ناحیه تناسلی و ناحیه مقعد با ویروس پاپیلوم انسانی(HPV) ایجاد می شود. بیش از 100 نوع مختلف HPV وجود دارد که می تواند قسمت های مختلف بدن را تحت تاثیر قرار دهد، از جمله دست ها و پاها (یک زگیل بر روی پا به نام verruca نامیده می شود). تقریبا 30 نوع HPV در داخل و اطراف ناحیه تناسلی و مقعد زندگی می کند، اما زگیل تناسلی با دو نوع ویروس (نوع 6 و 11) ایجاد می شود.

روش انتقال زگیل های تناسلی در مردان و زنان

ویروس که باعث زگیل تناسلی می شود، از طریق تماس جنسی (تماس پوست با پوست) به راحتی از یک فرد به دیگر منتقل می شود. هر کسی که از نظر جنسی فعال باشد، میتواند این ویروس را دریافت کند. مرد و زن می توانند این ویروس را داشته باشند و آن را انتقال دهند.زگیل می تواند از یک هفته تا چند ماه به فرد دیگر سرایت کند.

• زگیل تناسلی ممکن است در طول رابطه جنسی واژن یا مقعد از یک فرد به دیگری انتقال یابد.
• این ویروس از طریق تماس پوست به پوست منتقل می شود، بنابراین برای انتقال آن نیازی به رابطه جنسی نیست.
• ویروس از طریق کاندوم عبور نمی کند اما کاندوم تمام قسمت های ناحیه تناسلی را پوشش نمی دهد و ممکن است ویروس از طریق قسمت هایی که پوشش داده نشده است منتقل شود.
• این ویروس به احتمال زیاد در زمانی که زگیل وجود دارد منتقل می شود اما پس از ناپدید شدن زگیل هم می تواند منتقل شود.
• زگیل در دهان یا گلو و یا بر روی لب از رابطه جنسی دهانی ایجاد می شود.
• زگیل ها می توانند از ناحیه تناسلی به ناحیه اطراف مقعد منتقل شوند.
• ممکن است خانم باردار که زگیل تناسلی دارد، ویروس را به فرزندش انتقال دهد.
• زگیل تناسلی از طریق بوسیدن، آغوش گرفتن، حمام یا حوله های حمام، استخر شنا، صندلی های توالت یا فنجان، بشقاب یا قاشق مشترک منتقل نمی شود.

عکسهایی از زگیل تناسلی زنان

 عکس زگیل تناسلی مردان

علائم و نشانه های زگیل تناسلی

اکثر افراد مبتلا به عفونت HPV، زگیل ندارند و ویروس خود به خود از بین می رود. این بدان معنی است که شما هیچ گاه متوجه نمی شوید خودتان یا همسرتان این ویروس را دارید یا خیر. اگر زگیل ظاهر شود، می تواند سه هفته تا چند ماه یا حتی سال ها بعد از تماس با ویروس، دیده شود. ممکن است زگیل های کوچک و گوشتی یا تغییرات پوستی مشاهده کنید در ناحیه تناسلی یا ناحیه مقعد دیده می شود.

ادامه مطلب در لینک زیر: 

زگیل تناسلی زنان و مردان

کیست مویی چیست؟

- کیست مویی رشد کیسه ای است که از هنگام تولد وجود دارد. این کیسه حاوی ساختارهایی مانند مو، مایع، دندان یا غدد پوستی است که می تواند بر روی پوست یا در آن یافت شود.

- کیست مویی به آرامی رشد می کند و تا زمانی که پاره نشود حساس نیست. این کیست معمولا در صورت، داخل جمجمه، در قسمت پایین پشت و در تخمدان رخ می دهند. معمولا کیست های پوستی روی صورت بدون عوارض برداشته می شوند. برداشتن سایر کیست ها، نیاز به تکنیک های خاص و آموزش دارد. این کیست های نادر در 4 ناحیه عمده دیده می شوند:

• کیست مویی در مغز: کیست های مویی در اینجا به ندرت دیده می شوند. در صورت وجود مشکل، جراح مغز و اعصاب می تواند آنها را خارج کند.
• کیست مویی در سینوس بینی: این کیست ها نیز بسیار نادر هستند. فقط تعداد انگشت شماری از این کیست ها به طور سالانه گزارش می شوند. برداشتن این کیست ها بسیار پیچیده است.
• کیستهای مویی تخمدان: این کیست در طول سالهای باروری در خانم ها دیده می شود. این کیست ها می توانند باعث عفونت، پارگی و سرطان شوند. این کیست های مویی را می توان با عمل جراحی معمول یا عمل لاپاروسکوپی (جراحی که از برش های کوچک و وسایل مخصوص برای ورود به شکم یا لگن استفاده می شود) خارج کرد.
• کیست مویی نخاع: یک دستگاه سینوس، که یک اتصال باریک از یک حفره عمیق در پوست است، معمولا این کیست بسیار نادر را به سطح پوست متصل می کند. این نوع کیست مویی می تواند آلوده شود. برداشتن این کیست اغلب ناقص انجام می شود، اما نتیجه معمولا عالی است.

عکس کیست مویی

چه چیزی باعث کیست مویی می شود؟

کیست مویی زمانی ایجاد می شود که ساختار پوست و پوست در طول رشد جنین به دام افتاده باشد. دیواره سلولی آنها تقریبا مشابه پوست خارجی است و ممکن است دارای ساختارهای پوستی متعدد مانند فولیکول های مو، غدد عرق، و مو، دندان یا اعصاب باشد.

علائم کیست مویی:

کیست مویی علامت خاصی ندارد، اما اگر همراه عفونت باشد اغلب با :

• درد
• تب و لرز
• خروج چرک
• التهاب و قرمزی

برای کیست مویی چه زمانی باید با پزشک تماس بگیرم؟

در شرایط زیر باید با پزشک تماس داشته باشد:

• کیست دردناک یا ملتهب می شود.
• کیست رشد می کند یا رنگش تغییر می کند.
• به دلایل زیبایی، حذف کیست ضروری است.

به طور معمول، برداشتن کیست مویی یک عمل اضطراری نیست. اگر کیست مویی پاره شود، ملتهب شود یا ایجاد درد یا تب کند، فرد باید به سرعت به پزشک مراجعه کند.

ادامه مطلب در لینک زیر:کیست مویی چیست و چگونه درمان میشود

یکی دیگر از نگرانی های افراد تبخال تناسلی است که جز بیماری های مقاربتی به شمار می رود. اما علت ایجاد تبخال تناسلی چیست؟علائم آن چه شکلی است؟آیا تبخال تناسلی درمان هم دارد؟ در این مقاله به کلیه پرسش های شما پاسخ داده میشود:

تبخال تناسلی چیست؟

علل ایجاد تبخال تناسلی چیست؟

با علائم تبخال تناسلی آشنا شوید

تشخیص بیماری تبخال تناسلی چگونه است؟

چگونه تبخال تناسلی درمان می شود؟

اگر باردار باشم و تبخال تناسلی داشته باشم باید چه کاری انجام دهم؟

پیشگیری از تبخال تناسلی

تبخال تناسلی چیست؟

تبخال تناسلی یک بیماری منتقله از راه جنسی (بیماری مقاربتی) است. این بیماری منجر به زخم های تبخالی می شود، که تبخال های دردناکی است که در اثر باز شدن مایعی از آن خارج می شود. حدود 16 درصد از افراد بین 14 تا 49 سال از این بیماری رنج می برند.

شکل ظاهری تبخال های تناسلی

علل ایجاد تبخال تناسلی چیست؟

دو نوع از ویروس ها باعث تبخال تناسلی می شوند: ویروس هرپس سیمپلکس (HSV-1) و ویروس هرپس سیمپلکس (HSV-2) که متعلق به یک خانواده از ویروس ها هستند. ویروسها از طریق غشای مخاطی شما وارد بدن شما می شوند. غشای مخاطی شما لایه های نازک بافتی است که سوراخ های بدن شما را می پوشانند. آنها در بینی، دهان و اندام تناسلی یافت می شوند. هنگامی که ویروس ها درون بدن شما قرار دارند، خود را در سلول های شما جای می دهند. ویروس ها به راحتی با محیط خود سازگار می شوند، به طوری که درمان آنها دشوار می شود. HSV-1 یا HSV-2 را می توان در مایعات بدن افراد آلوده یافت، از جمله:

• بزاق
• مایع منی
• ترشحات واژن

با علائم تبخال تناسلی آشنا شوید

اولین علامت معمولا دو روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس نمایان می شود.

علائم عمومی برای مردان عبارتند از :

ایجاد تبخال بر روی آلت تناسلی، بیضه یا باسن (نزدیک یا اطراف مقعد).

علائم عمومی برای زنان عبارتند از:

ایجاد تبخال در اطراف یا در نزدیکی مهبل (واژن)، مقعد و باسن.

علائم عمومی برای مردان و زنان عبارتند از:

• تشکیل تبخال در دهان و لبها، صورت و هر جای دیگر که در تماس با مناطق آلوده قرار دارند.
• محل آلوده اغلب قبل از ظاهر شدن تبخال شروع به خارش می کند.
• ممکن است تبخال زخمی شوند (زخم های باز) و مایع خارج شود.
• یک هفته بعد از تبخال ممکن است زخم هایی ظاهر شود.
• غدد لنفاوی شما ممکن است تورم داشته باشد. غدد لنفاوی با عفونت و التهاب بدن مبارزه می کنند.
• ممکن است سردرد، درد های بدن و تب داشته باشد.

علائم عمومی نوزاد مبتلا به تبخال (از طریق زایمان واژینال) ممکن است شامل زخم بر روی صورت، بدن و اندام تناسلی باشد. کودکان مبتلا به تبخال تناسلی ممکن است عوارض بسیار شدید داشته باشند:

• کوری
• آسیب مغزی
• مرگ

اگر تبخال تناسلی دارید و حامله هستید حتما به پزشک خود بگویید. آنها اقدامات احتیاطی را برای جلوگیری از انتقال ویروس به نوزاد در حین زایمان انجام خواهند داد و حتی ممکن است به این دلیل زایمان به صورت طبیعی انجام نشود.

ادامه مطلب در لینک: تبخال تناسلی چیست وچگونه درمان میشود

عمل جراحی زیبایی واژن یا لابیاپلاستی، به عملی گفته میشود که برای کاهش اندازه پوست اطراف واژن است. اما آیا این عمل به همه توصیه میشود؟آیا لابیاپلاستی عوارضی ندارد؟عمل زیبایی واژن بی هوشی دارد؟ سعی شده در این مقاله عمل لابیاپلاستی به شما معرفی بشه و به کلیه سوالات شما در این زمینه پاسخ داده شود:

عمل زیبایی واژن (لابیاپلاستی) چیست؟

عکس عمل زیبایی دستگاه تناسلی زنان 

عمل جراحی لابیاپلاستی چگونه انجام میشود؟

مراقبت های بعد از عمل زیبایی واژن 

عوارض جانبی عمل جراحی لابیاپلاستی چیست؟

اگر پس از عمل لابیاپلاستی مشکلی داشته باشید، چه کاری باید انجام دهید؟

چه کسی نباید عمل زیبایی واژن را انجام دهند؟

تفاوت لابیاپلاستی با ختنه زنان چیست؟

عمل زیبایی واژن (لابیاپلاستی) چیست؟

لابیاپلاستی عمل جراحی برای کاهش اندازه پوست اطراف دهانه واژن است.  بعضی از خانم ها به خاطر ظاهر لابیا تصمیم به انجام عمل لابیاپلاستی می گیرند.

• طبیعی است که یک زن پوست های قابل توجهی در اطراف دهانه واژن داشته باشد و در بیشتر موارد این پوست ها هیچ مشکلی ایجاد نمی کنند.
• لابیاپلاستی گران است و خطراتی به همراه دارد. همچنین هیچ تضمینی وجود ندارد که نتیجه ای را که انتظار می رود را دریافت کنید و لزوما به شما حس بهتری در خصوص بدنتان نمی دهد.
• اگر تصمیم دارید این عمل را انجام دهید حتما با پزشک خود مشورت کنید. ممکن است بیماری باعث ظاهر نامناسب پوست اطراف دهانه واژن شده باشد به طوری که این عمل جراحی برای شما مناسب نباشد.
• اگر پزشک احساس می کند پوست اطراف دهانه واژن شما کاملا طبیعی هستند، احتمالا در مورد دلایل شما برای انجام عمل جراحی با شما صحبت می کند. احتمالا قبل از عمل جراحی شما را نزد متخصص و مشاور می فرستد تا از عمل مطمئن شوید.

عکس عمل زیبایی دستگاه تناسلی زنان 

عمل جراحی لابیاپلاستی چگونه انجام میشود؟

1. عمل لابیاپلاستی با استفاده از یک بیهوشی عمومی یا یک بیهوشی موضعی با آرامبخش انجام می شود.
2. این عمل شامل کوتاه کردن یا تغییر شکل لب های واژن می شود. بافت ناخواسته با یک لیزر بریده می شود و لبه های باقی مانده بخیه زده می شود.
3. تمام عمل حدود یک تا دو ساعت طول می کشد.
4. برخی از بیماران در همان روز عمل مرخص می شوند.

مراقبت های بعد از عمل زیبایی واژن 

ممکن است لازم باشد چند روز استراحت کنید. چند ماه طول می کشد تا پوست به طور کامل بهبود یابد. در طول این مدت باید:

• منطقه را تمیز و عاری از عفونت نگه دارید.
• لباسهای گشاد بپوشید تا از مالش آن ها با بدن جلوگیری شود.
• از رابطه جنسی برای چند هفته اجتناب کنید.
• برای چند هفته از حوله های بهداشتی به جای تامپون استفاده کنید.
• 48 ساعت از کمپرس آب سرد استفاده کنید
• ممکن است جذب کامل بخیه ها ، 1 ماه تا 2 ماه زمان ببرد. اما روند جوش خوردن ، در عرض 2 هفته تکمیل می شود 
• از رژیم غذایی مناسبی استفاده کنید تا دچار یبوست نشوید. یبوست ممکن است درد لابیاپلاستی را تشدید کند  .
• هر روز موضع را با ژل بانوان شسته  و بطور کامل خشک کنید .
• در صورت ادامه داشتن درد و تورم بیش از 3-4 هفته ، به پزشک مراجعه کنید. 

جراح توصیه های خاص تری را ارائه خواهد کرد.

عوارض جانبی عمل جراحی لابیاپلاستی چیست؟

• پس از لابیاپلاستی، معمولا تا دو هفته درد، کبودی و تورم دیده می شود.
• در این دوره مدفوع و نشستن ناخوشایند خواهد بود، اگر چه مسکن تجویز می شود.

گاهی اوقات لابیاپلاستی میتواند منجر به:

• خون ریزی
• عفونت
• زخم بافت
• کاهش حساسیت تناسلی

هر گونه عمل جراحی خطرات کوچک زیر را به دنبال دارد:

• ایجاد لخته خون در رگ
• واکنش آلرژیک به بیهوشی

جراح باید توضیح دهد که این خطرات و عوارض چقدر احتمال دارد بیفتد و چگونه درمان می شوند. گاهی اوقات بیماران اثر مطلوب را کسب نمی کنند و نیاز به عمل دیگری است.

اگر پس از عمل لابیاپلاستی مشکلی داشته باشید، چه کاری باید انجام دهید؟

جراحی زیبایی گاهی اوقات می تواند اشتباه شود و نتایج قابل انتظار را نداشته باشد.اگر لابیاپلاستی انجام دهید و عوارضی داشته باشد و یا از نتایج ناراضی باشید، باید موضوع را با جراح در میان بگذارید.

چه کسی نباید عمل زیبایی واژن را انجام دهند؟

لابیاپلاستی نباید در دختران زیر 18 سال انجام شود زیرا پوست اطراف دهانه واژن آنها تا دوران بلوغ رشد می کند.

تفاوت لابیاپلاستی با ختنه زنان چیست؟

• لابیاپلاستی یک عمل جراحی زیبایی است و با رضایت کامل بیمار تحت شرایط پزشکی انجام می شود.
• ختنه دستگاه تناسلی زن باعث آسیب رساندن به اندام تناسلی زن به دلایل غیر پزشکی می شوند. این عمل بر روی کودکان بدون رضایت آنها انجام می شود و در این موارد از نظر اخلاقی و انسانی اشتباه است.

تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما

منبع: عمل زیبایی واژن یا لابیاپلاستی

یکی دیگر از بیماری ها که خانواده ها و افراد را غافلگیر میکنه، صرع است. وقتی یک نفر تشنج میکنه و زمین میخوره همه وحشت میکنند و غافل از اینکه این فرد ممکنه صرع داشته باشد. اما آیا داشتن صرع ارثی است؟آیا درمانی برای بیماری صرع وجود دارد؟آیا این بیماری خطرناک است؟ در این مقاله مروری جامع بر بیماری صرع شده است.پس باهم می خوانیم: 

بیماری صرع چیست؟

علائم بیماری صرع چیست؟

چه چیزی باعث صرع می شود؟

امید به زندگی در افراد مبتلا به صرع چقدر است؟

 چگونگی تشخیص صرع 

درمان بیماری صرع

صرع و حاملگی

اگر کسی تشنج ناشی از صرع داشته باشد چه باید بکنید؟

محدودیت های سبک زندگی در افراد مبتلا به صرع

بیماری صرع چیست؟

- صرع بیماری است که در آن افراد حمله های صرعی (تشنج) دارند. این بیماری یکی از رایج ترین بیماری های عصبی است که بر 0.5 تا 1% جمعیت تاثیر می گذارد. صرع یک بیماری تکی نیست بلکه گروهی از مشکلات همراه با دلایل، درمان ها و نشانه های مختلف است.

- تمام تشنج ها به خاطر صرع نیست. به عنوان مثال قرص هایی که برای بیماری های دیگر تجویز می شود، یا موادی مانند الکل، گاهی باعث تشنج می شود.

علائم بیماری صرع چیست؟

صرع بیماری است که در آن تشنج به طور مکرر اتفاق می افتد. مغز از تعداد زیادی سلول عصبی تشکیل شده است که از طریق سیگنال های الکتریکی با یکدیگر در ارتباطند. فعل و انفعالات بین این اعصاب باید به دقت تنظیم شود تا مغز عملکرد درستی داشته باشد. حمله های صرع زمانی اتفاق می افتد که تخلیه بار الکتریکی به طور نرمال در مغز اتفاق نیفتد و باعث تداخل در عملکرد طبیعی شود. نوع تشنج به محل اتفاق افتادن آن و مقدار تاثیر آن بر مغز بستگی دارد. 

در طول حمله، این تخلیه بار باعث عوامل زیر می شود:

•  انقباض ماهیچه ها
• احساس غیرطبیعی (بی حسی یک طرف بدن یا حس کردن بوها و مزه های عجیب)
• علائم احساسی مانند ترس
• از دست دادن هوشیاری

حمله صرع معمولا کوتاه است و از چند ثانیه تا چند دقیقه طول می کشد. هنگامی که حمله تمام شود، فعالیت الکتریکی طبیعی مغز به حالت قبل برمیگردد.تشنج در هر سنی می تواند اتفاق بیفتد اما بیشتر در کودکان و افراد مسن دیده می شود. در کودکان نیز صرع رایج است، مقاله صرع در کودکان: علت، علائم و درمان را حتما مطالعه کنید.

چه چیزی باعث صرع می شود؟

- صرع به خاطر شرایط مختلفی که بر مغز تاثیر می گذارد اتفاق می افتد.

- در نیمی از افراد که صرع دارند ناهنجاری ساختاری در مغز دیده نمی شود. در بسیاری از این افراد ژنتیک باعث صرع می شود. ژنتیک دلیل شروع تشنج در کودکان و نوجوانان است.

- دلیل ساختاری تشنج را می توان با اسکن مغز به دست آورد.

دلایل ممکن صرع عبارتند از:

• ناهنجاری در رشد مغز (ناهنجاری ارثی)
•  کمبود اکسیژن در طول تولد
• عفونت (مننژیت یا التهاب مغز)
• تومور مغزی
• ترومبوز مغزی یا خونریزی (سکته مغزی)

امید به زندگی در افراد مبتلا به صرع چقدر است؟

خوشبختانه، 70 تا 80 درصد از بیماران به بهبودی می رسند. با این حال، نتیجه شرایط به نوع صرع و آنچه باعث آن می شود بستگی دارد.

 چگونگی تشخیص صرع 

صرع یک تشخیص بالینی است. به عبارت دیگر، تشخیص مبتنی بر نتایج آزمایش نیست، بلکه براساس توصیف دقیق حملات است. از آنجایی که بیماران اغلب در هنگام تشنج غیرهوشیار هستند، بسیار مهم است که پزشک بتواند یک توصیف در مورد حملات از دید شخص دیگری داشته باشد. پزشک باید تشنجات را با سایر بیماری ها مقایسه کند از جمله غش یا مشکلات قلب. تشخیص صحیح می تواند دشوار باشد و بیماران به متخصص مراجعه کنند، مانند متخصص مغز و اعصاب.

اگر تشخیص صرع صورت گرفته باشد، احتمال دارد که دو آزمایش زیر انجام شود:

1.  EEG  (electroencephalogram) : اعتقاد بر این است که این آزمایش به تشخیص صرع می پردازد. این اعتقاد درست نیست، زیرا EEG نمی تواند به ما بگوید که آیا یک بیمار صرع دارد یا خیر. با این حال، می تواند به ما کمک کند تا نوع صرع بیمار را بررسی کنیم که به نوبه خود انتخاب درمان و پیش آگهی را هدایت می کند.
2.  ممكن است CT اسكن يا اسكن MRI انجام شود، به خصوص اگر بيمار صرع كانوني داشته باشد. این تست ها به دنبال ناهنجاری های مغزی هستند که ممکن است باعث صرع شود.
3. حتی اگر اسکن و EEG طبیعی باشند، می توانید از صرع رنج ببرید.
4. اگر هر گونه عدم اطمینان در مورد تشخیص وجود داشته باشد، ممکن است EEG طولانی تر مفید باشد. این آزمایش در طی چند روز با استفاده از دستگاه ضبط ویدئویی برای ثبت هرگونه حمله انجام می شود.

درمان بیماری صرع

صرع معمولا با دارو تجویز شده توسط یک متخصص درمان می شود. در برخی موارد، می توان از طریق جراحی درمان انجام شود. یکی از داروهای مصرفی در درمان صرع کاربامازپین است . در این مقاله با عوارض قرص کاربامازپین آشنا شوید.

صرع و حاملگی

اکثریت زنان مبتلا به صرع در بارداری مشکلی نخواهند داشت. با این حال، بهتر است قبل از بارداری، پزشک خود را ببنید، مخصوصا اگر قرصهای صرع مصرف می کنید.

ادامه مطلب در لینک زیر:بیماری صرع را بهتر بشناسیم

ترامادول چیست؟

ترامادول ( teramadol) یک مسکن مشابه ماده مخدر است. ترامادول برای درمان دردهای متوسط تا شدید استفاده می شود.

حقایقی درباره قرص ترامادول

- اگر مشکل تنفسی دارید، انسداد معده یا روده دارید، اخیراً الکل، داروی مسکن، مواد مخدر یا بازدارنده MAO (isocarboxazid, linezolid, methylene blue injection, phenelzine, rasagiline, selegiline, tranylcypromine)  مصرف کرده اید، نباید ترامادول مصرف کنید. 

- ترامادول باعث کاهش یا توقف تنفس می شود و مصرف مدوام آن اعتیادآور است و باعث مرگ میشود؛ به خصوص در کودکان و افرادی که قرص را بدون تجویز پزشک مصرف می کنند.

- این دارو برای مصرف کودکان کمتر از 12 سال نیست. همچنین Ultram ER نباید به افراد جوان تر از 18 سال داده شود.

- مصرف ترامادول در طول بارداری می تواند باعث مرگ و ایجاد علائمی در جنین شود.

- عوارض جانبی کشنده در صورت مصرف ترامادول با الکل یا سایر داروهایی که باعث کاهش تنفس و خواب آلودگی می شوند بروز می کند.

- تشنج در افرادی که این دارو را مصرف می کنند دیده می شود. ترامادول باعث تشنج می شود اگر سابقه تشنج داشته باشید( با بیماری صرع آشنا شوید)، آسیب به سر وارد شده باشد، بیماری متابولیک داشته باشید یا قرص های خاصی مانند ضد افسردگی ( مقاله راههای نجات از افسردگی را بخوانید)، شل کننده عضلات، مواد مخدر یا قرص های حالت تهوع و استفراغ مصرف کرده باشید احتمال تشنج بیشتر می شود.

- ترامادول با برخی از داروهای دیگر تداخل دارد و موجب عوارض جانبی خطرناک و مرگ می شود. در خصوص قرص هایی که مصرف می کنید به پزشک خود بگویید.

- قرص های ترامادول را خرد نکنید. این قرص فقط برای مصرف خوراکی است. پودر قرص خرد شده نباید از طریق استنشاق یا رقیق شدن با مایعات و تزریق وارد بدن شود. استنشاق یا تزریق این دارو می تواند باعث عوارض جانبي تهدید کننده و یا مرگ شود.

چه کسانی نباید قرص ترامادول بخورند؟

اگر نسبت به ترامادول حساسیت دارید یا اگر مشکلات زیر را دارید نباید آن را مصرف کنید:

• آسم شدید یا مشکلات تنفسی
• انسداد در معده یا روده؛
• اگر اخیرا از الکل، آرام بخش، مسکن، یا داروهای مخدر استفاده کرده اید؛ یا
• اگر در 14 روز گذشته یک مهار کننده  MAO (مانند ایسوکاربوکازید، لینزولید، تزریق متیلن آبی، فنلزین، rasagiline، selegiline یا  (tranylcypromine استفاده کرده اید.
• ترامادول نباید به کودک زیر 12 سال داده شود. Ultram ER نباید به کسی که کمتر از 18 سال دارد داده شود.

ترامادول را به کسی که کمتر از 18 سال دارد و به تازگی عمل جراحی برای حذف لوزه ها ( عفونت لوزه و درمان آن)  یا آدنوئید ها انجام داده است، ندهید. در برخی از افراد مصرف ترامادول، باعث تشنج می شود. اگر مشکلات زیر را دارید با پزشک خود در مورد خطر تشنج صحبت کنید:

• آسیب وارد شده به سر، صرع یا سایر اختلالات تشنج
• اعتیاد به مواد مخدر یا الکل؛
• اختلال متابولیک؛ یا
• اگر آنتی بیوتیک، داروهای ضد قارچ، داروهای قلبی یا فشار خون ( فشار خونی ها مقاله فشار خون را بخوانند) یا داروهایی برای درمان HIV یا ایدز استفاده می کنید. 

مصرف ترامادول در دوران بارداری و شیردهی

در صورت استفاده از ترامادول در حین بارداری، کودک شما می تواند وابسته به دارو شود. این امر می تواند باعث بروز علائم زایمان زودرس شود. نوزادان متولد شده وابسته به دارو چندین هفته به درمان پزشکی نیاز دارند. اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، به پزشک خود بگویید.

در هنگام مصرف ترامادول به نوزاد شیر ندهید. این دارو می تواند وارد شیر مادر شود و موجب خواب آلودگی، مشکلات تنفسی و یا مرگ در نوزاد شود. برای اینکه مطمئن شوید که ترامادول برای شما امن است، اگر تا به حال مشکلات زیر را داشته اید، به پزشک خود بگویید:

• بیماری کبد یا کلیه؛
• اختلال معده؛
• بیماری روانی، یا اقدام به خودکشی؛ یا
• اگر از آرامبخشی مانند والیوم استفاده می کنید (دیازپام، الپرازولام، لورازپام، آتیمان، کلونوپین، ترتیلیل، ترنسن، ورس، Xanax ).

چگونه باید قرص ترامادول را مصرف کنم؟

- ترامادول را همانطور که تجویز شده است مصرف کنید. همه دستورالعمل های نوشته شده بر روی دارو را رعایت کنید. ترامادول می تواند تنفس را آهسته یا متوقف کند، به ویژه هنگامی که شروع به استفاده از این دارو می کنید یا دوز آن را تغییر می دهید. هرگز ترامادول را در مقادیر زیاد یا طولانی تر از زمان تجویز شده مصرف نکنید. اگر به نظر می رسد دارو در کاهش درد موثر نیست، به پزشک خود بگویید.

- مصرف ترامادول در دوزهای منظم نیز باعث اعتیاد می شود. هرگز این دارو را با فردی دیگر، به ویژه افرادی که سابقه مصرف مواد یا اعتیاد دارند، به اشتراک نگذارید. عوارض جانبی دارو ممکن است باعث اعتیاد، افسردگی، و یا مرگ شود به ویژه در کودک یا فردی که از دارو بدون نسخه استفاده می کند. فروش دارو خلاف قانون است.

- ترامادول را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد، اما هر بار آنرا به همان شیوه مصرف کنید.

- استفاده از ترامادول را بطور ناگهانی متوقف نکنید زیرا باعث علائم ناخوشایند خواهد شد. از پزشک خود بپرسید چگونه این دارو را متوقف کنید.

- دارو را در دمای اتاق به دور از گرما و رطوبت، نگهداری کنید.

عوارض مصرف ترامادول چیست؟

• اگر علائم واکنش آلرژیک به ترامادول دارید، به اورژانس مراجعه کنید؛ این علائم عبارتند از تنگی نفس؛ تورم صورت، لب ها، زبان یا گلو.
• ترامادول مانند دیگر داروهای مخدر، باعث تنگی نفس می شود. اگر تنفس شما خیلی ضعیف باشد باعث مرگ می شود.
• اگر تنفس شما بسیار آهسته باشد، لب های شما کبود شود، یا به سختی از خواب بیدار شوید، باید به اورژانس مراجعه کنید.

در صورتی که مشکلات زیر را داشتید به پزشک مراجعه کنید:

• تنفس پر سر و صدا، افت فشار، نفس کم عمق؛
• ضربان قلب آهسته یا ضعیف؛
• سرگیجه؛
• تشنج 
• ناباروری، دوره های قاعدگی نامنظم؛
• ناتوانی جنسی، مشکلات جنسی، از دست دادن علاقه به رابطه جنسی؛
• سطح کورتیزول کم - تهوع، استفراغ، از دست دادن اشتها، سرگیجه، تشدید خستگی یا ضعف؛ یا
• واکنش شدید پوست - تب، گلودرد، تورم در چهره یا زبان، سوزش در چشم، رنگ پریدگی، بثورات پوست قرمز یا بنفش به خصوص در صورت یا بدن و پوسته پوسته شدن.

- اگر علائم سندرم سروتونین دارید به پزشک مراجعه کنید این علائم عبارتند از: تحریک، توهم، تب، عرق کردن، لرز، ضربان سریع قلب، سفتی عضلانی، تکان، از دست دادن هماهنگی، تهوع، استفراغ یا اسهال. عوارض جانبی جدی بیشتر در افراد مسن و افراد دارای اضافه وزن، سوء تغذیه یا ناتوان دیده میشود.

- استفاده طولانی مدت از داروهای مخدر ممکن است بر روی باروری (توانایی داشتن فرزند) در مردان یا زنان تأثیر بگذارد. معلوم نیست که آیا اثرات مهاری بر باروری دائمی هستند یا نه. عوارض جانبی معمول ترامادول ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سردرد، سرگیجه، خواب آلودگی، احساس خستگی؛
• یبوست، اسهال، تهوع، استفراغ، درد معده.
• احساس عصبی یا اضطراب یا
• خارش، عرق کردن، سرخ شدن (گرما، قرمزی، یا احساس تنهایی).

مقادیر مجاز مصرفی برای قرص ترامادول

معمولا بزرگسالان برای تسکین درد:

• 50 تا 100 میلی گرم به صورت خوراکی هر 4 تا 6 ساعت برای درد 
• حداکثر دوز: 400 میلی گرم در روز

مصرف روزانه بزرگسالان برای درد مزمن:

برای بیماران مبتلا به درد مزمن متوسط تا شدید که نیازی به شروع سریع عوارض جانبی ندارند، مصرف دارو به مقدار کم آغاز می شود:

• دوز ابتدائی: 25 میلی گرم خوراکی یک بار در روز؛ هر روز 3 روز به میزان 25 میلی گرم برای دوز 25 میلی گرم چهار بار در روز؛ پس از آن افزایش 50 میلی گرم هر 3 روز برای رسیدن به دوز 50 میلی گرم چهار بار در روز 
• دوز نگهدارنده: پس از تيتراسيون، هر 50 تا 100 ميلي گرم به صورت خوراکي برای تسکین درد هر 4 تا 6 ساعت
• بیشترین دوز: 400 میلیگرم در روز

Extended-Release 

• دوز اولیه (ترامادول ساده): 100 میلی گرم خوراکی یک بار در روز
• حداکثر دوز: 300 میلی گرم خوراکی در روز

دوز افراد پیر برای تسکین درد:

• سن: 75 سال یا بیشتر
• حداکثر دوز: 300 میلی گرم در روز

دوز افراد پیر برای درد مزمن:

• سن: 75 سال یا بیشتر
• حداکثر دوز: 300 میلی گرم در روز

داروهای معمول برای درد:

• 17 سال یا بیشتر
• 50 تا 100 میلی گرم به صورت خوراکی هر 4 تا 6 ساعت برای درد 
• حداکثر دوز: 400 میلی گرم در روز

چه داروهای دیگری بر ترامادول تاثیر می گذارد؟

داروهای مخدر (مخدر) می توانند بر داروهای دیگر تاثیر بگذارند و باعث عوارض جانبی خطرناک یا مرگ شوند. اگر از داروهای زیر استفاده می کنید به پزشک خود بگویید:

• داروهای مخدر - داروهای ضد افسردگی: آمی تریپتیلین(Elavil)،سیتالوپرام(Celexa)،کلومی پرامین (Anafranil)،دزیپرامین(Norpramin)،فلوکستین(Prozac, Sarafem).
• مواد مخدر که باعث خواب آلودگی یا کند شدن تنفس می شوند - قرص خواب، آرام بخش عضلانی، داروهای ضد آفت؛ یا
• داروهایی که سطح سروتونین را در بدن شما تحت تأثیر قرار میدهد- دارو برای افسردگی، بیماری پارکینسون، سردرد میگرنی، عفونت های جدی یا پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ، مانند: مهارکننده های MAO: ایزوکربوکساید (Marplan)،ترانیل سیپرومین (Parnate)،فنلزین (Nardil)،سلژلین (Eldepryl, Emsam)
• در صورت مصرف کاربامازپین، وارفارین، دیگوکسین، کتوکنازول، اریترومایسین،ریفامپین و کینیدین قبل از استفاده از ترامادول ،پزشک خود را در جریان بگذارید.

چه کسانی ترامادول استفاده می کنند؟

ترامادول را سه دسته از افراد مصرف می کنند:

1.  افرادی كه معتاد بودن و حالا در ترك هستن.
2.  افرادی كه به اصطلاح خودشون میخوان حال کنند و یا اصطلاحا فاز بگیرند. (این افراد عده‌ایشون فكر میكنن ترامادول اعتیاد آور نیست و فقط میخوان خوش باشن و چون به شكل قرص هم هست كسی بهشون مشكوك نمیشه. 
3.  افرادی كه دچار انزال زودرس هستن و میخوان رابطه طولانی داشته باشن. صراحتاً اعلام میكنم كه ترامادول به مرور و در طول زمان اعتیادآوره و عوارض جبران ناپذیری رو به بدن وارد میكنه.

چگونگی ترک ترامادول

- علائم جسمی ترک ترامادول احتمالاً به علت خواص ضدافسردگی این دارو (جلوگیری از بازجذب سروتونین و نورآدرنالین) شدیدتر از علائم ترک مخدرهایی مانند تریاک می‌باشد، حتی بعد از قطع مصرف کوتاه مدت ترامادول علائمی مانند بی خوابی، سندروم_پای_بی‌قرار (RLS) و افسردگی بروز می‌کند. مصرف بدون وقفه آن در طولانی مدت باعث ایجاد مقاومت بدنی نسبت به مواد اپیوییدی شده و دوز مصرف آن باید افزایش یابد تا اثری مشابه مقدار مصرف اولیه را ایجاد کند، مدتی بعد از قطع مصرف دارو مقاومت بدنی نسبت به ترامادول و دیگر مواد اپیوئیدی به حالت اولیه بر می‌گردد.

- با توجه به اینکه مکانیسم کنترل درد در ترامادول مشابه مورفین است. مصرف مداوم آن منجر به وابستگی فیزیکی و روانی مشابه اعتیاد به مواد مخدر می‌شود و مصرف طولانی مدت ترامادول منجر به اعتیاد به آن شده و درمانی کاملاً مشابه با درمان سوء مصرف مواد مخدری چون تریاک، کراک و هروئین دارد.

سایر سوالات شما درباره قرص ترامادول

اگر یک وعده از قرص ترامادول را فراموش کنم چه اتفاقی می افتد؟

از آنجایی که ترامادول برای درد استفاده می شود، به احتمال زیاد مصرف آن را فراموش نمی کنید. اگر زمان قرص بعدی رسیده است، قرص فراموش شده را مصرف نکنید. هرگز دو قرص همزمان مصرف نکنید.

اگر ترامادول بیش از حد مصرف کنم چه اتفاقی می افتد؟

به پزشک اورژانس مراجعه کنید. مصرف بیش از حد ترامادول می تواند مرگبار باشد، به خصوص در کودک یا فردی که قرص را بدون تجویز استفاده می کند. علائم مصرف بیش از حد ممکن است شامل تنگی نفس و ضربان قلب، خواب آلودگی شدید و خستگی باشد.

در طول مصرف ترامادول چه چیزهایی نباید بخورم؟

الکل مصرف نکنید. الکل باعث عوارض جانبی خطرناک یا مرگ می شود. ترامادول باعث اختلال در تفکر یا واکنش شما می شود. پس از مصرف ترامادول از رانندگی اجتناب کنید. سرگیجه یا خواب آلودگی شدید می تواند باعث افتادن یا سایر حوادث شود.

تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما

منبع: هر آنچه درباره ترامادول باید بدانید

آنفولانزا چه بیماری است؟

آنفولانزا یک بیماری تنفسی ناشی از ویروس است. آنفولانزا بسیار مسری است و معمولا توسط سرفه و عطسه یک فرد آلوده گسترش می یابد. آنفولانزا به ندرت تهدید کننده زندگی است. می توانید با دست دادن به یک فرد آلوده، آنفولانزا بگیرید. بزرگسالان یک تا دو روز قبل از گرفتن علائم و تا 7 روز پس از ابتلا به بیماری، ناقل ویروس هستند. این بدان معنی است که شما می توانید ویروس آنفولانزا را قبل از اینکه حتی بدانید که آلوده شده اند، گسترش دهید.

 در مورد آنفولانزا باید بدانید:

• آنتی بیوتیک ها نمی توانند برای درمان آنفولانزا استفاده شوند.
• تقریبا 5 تا 20 درصد از آمریکایی ها آنفولانزا را تجربه خواهند کرد.
• کارشناسان معتقدند بهترین راه برای جلوگیری از ابتلا به آنفولانزا، واکسیناسیون سالیانه است.
• واکسن آنفولانزا برای گروه های خاصی از افراد مناسب نیست، مانند افرادی که حساسیت شدید به تخم مرغ دارند.

علائم آنفولانزا چیست؟

گاهی آنفولانزا با سرماخوردگی اشتباه گرفته می شود. علائم سرماخوردگی و آنفولانزا شامل آبریزش بینی / گرفتگی بینی (بخوانید: گرفتگی بینی نوزاد: 4 علت، 5 علامت، 4 درمان)، گلودرد و سرفه می باشد. برای کمک به تشخیص آنها، بعضی از علائم آنفولانزا که آن را از سرماخوردگی متمایز می کند عبارتند از:

• درجه حرارت بالا
• عرق خفیف و لرز
• سردرد
• درد مفاصل و اندام
• خستگی، احساس خستگی

ممکن است علائم گوارشی مثل تهوع، استفراغ و اسهال باشد. اینها در میان کودکان بیشتر از بزرگسالان رایج هستند. به طور معمول، علائم در حدود 1 هفته به تعویق می افتد. با این حال، احساس خستگی می تواند چند هفته ادامه یابد.
شایان ذکر است که هر فرد مبتلا به آنفولانزا تمام علائم را ندارد. برای مثال، ممکن است آنفولانزا بدون تب داشته باشید.

اولین علامت آنفولانزا چیست؟

اغلب خستگی یکی از اولین نشانه های آنفولانزا و سرماخوردگی است. در آنفولانزا خستگی اغلب شدیدتر است. سایر علائم اولیه شامل:

• سرفه
• گلودرد
• تب
• بدن درد
• لرز و تغییرات دستگاه گوارش

درمان آنفولانزا چگونه است؟

آنفولانزا به وسیله ویروس ایجاد می شود، آنتی بیوتیک ها نمی توانند کمک کنند، مگر آنکه آنفولانزا به بیماری دیگری ناشی از باکتری منجر شود. ضد ویروس هایی مانند oseltamivir  (تامیفلو) و زانامیویر(Relenza)  ممکن است در برخی موارد تجویز شود. مسکن می تواند برخی از علائم مانند سردرد و درد بدن را کاهش دهد. بعضی از داروهای مسکن، مانند آسپرین، نباید به کودکان زیر 12 سال داده شود. افراد مبتلا به آنفولانزا باید:

• در خانه بماند
• در صورت امکان از تماس با دیگران جلوگیری کند
• گرم بماند و استراحت کند
• مقدار زیادی مایعات مصرف کند
• از مصرف الکل اجتناب کند
• سیگار نکشد
• در صورت امکان غذا بخورد

بهتر است افرادی که تنها زندگی می کنند و آنفولانزا دارند به یکی از دوستان یا نزدیکان اطلاع دهد تا از او سر بزنند.

ادامه مطلب در لینک:

آنفولانزا | علائم، درمان و واکسن آنفولانزا