نام علمی دارو : فلوکونازول-Fluconazole

نام تجاری : دیکلوفان - Diflucan

گروه دارویی: داروهای ضد قارچ

موارد مصرف و نحوه استفاده از فلوکونازول

فلوكونازول‌ يك‌ داروي‌ ضد قارچ‌ است‌ كه‌ براي‌ عفونت‌هاي‌ كانديدايي‌ دهان‌ (برفك‌)، گلو و واژن‌ و ديگر عفونت‌هاي‌ قارچي‌ كمتر معمول‌، تجويز مي‌شود. این قرص متعلق به گروهی از داروهای ضد قارچی است. این قرص با متوقف کردن رشد برخی از انواع قارچ عمل می کند.

- قبل از شروع مصرف فلوکونازول و هر بار که این قرص را خریداری می کنید، اطلاعات قرص را مطالعه کنید. اگر سوالی دارید، از دکتر یا داروساز خود بپرسید.

- این دارو را به صورت خوراکی با یا بدون غذا طبق دستور پزشک، معمولا یک بار در روز، مصرف کنید.

- اگر فرم مایع این دارو را مصرف می کنید، قبل از مصرف، بطری را به خوبی تکان کنید. دوز دقیق را با استفاده از قاشق اندازه گیری خاص اندازه گیری کنید. از قاشق خانگی استفاده نکنید زیرا ممکن است دوز به درستی اندازه گیری نشود[1].

- دوز دارو بر اساس وضعیت پزشکی شما و پاسخ به درمان است. برای کودکان، دوز مصرفی بر اساس وزن است. به طور كلی در كودكان، دوز دارو نباید روزانه از 600 میلیگرم تجاوز كند، مگر آنكه پزشک تشخیص دهد.

- هنگامی که سطح دارو در بین ثابت باشد، دارو بهترین عملکرد خود را نشان میدهد. بنابراین، دارو را هر روی در ساعتی خاص مصرف کنید.

- این دارو را ادامه دهید تا مقدار کامل تجویز شده تمام شود، حتی اگر بعد از چند روز علائم ناپدید شدند. متوقف کردن این دارو در اوایل ممکن است باعث رشد قارچ شود، که ممکن است منجر به بازگشت عفونت شود [2].

ادامه در لینک زیر 

قرص فلوکونازول و نحوه مصرف آن برای عفونت

1- لانه گزینی چیست؟

در انسان، لانه گزینی مرحله ای از حاملگی است که نطفه به دیواره رحم می چسبد. در این مرحله از رشد قبل از تولد، کانسپتوبلاستوسیت نامیده می شود. با این چسبندگی، نطفه اکسیژن و مواد مغذی را از مادر دریافت می کند تا بتواند رشد کند. در انسان لانه گزینی تخمک بارور احتمالا حدود 9 روز پس از تخمک گذاری اتفاق می افتد، اما این اتفاق می تواند بین 6 تا 12 روز بعد هم رخ دهد.

در سال های اخیر با توسعه یا تکنولوژی های تولید مثل کمکی (IVF) علاقه زیادی به این فرایند شده است. این تکنیک ها بلاستوسیت را به رحم می رساند تا امکان پیوند طبیعی را فراهم کند. لانه گزینی غیر طبیعی زمانی است که این روند در بدنه رحم رخ ندهد (خارج از رحم) یا جفت به درستی تشکیل نشود. علاوه بر این، لانه گزینی می تواند به طور طبیعی، اما با سلول تخم غیر طبیعی رخ دهد که به عنوان رشد مول هیداتیفرم در نظر گرفته می شود.

دوره لانه گزینی با تغییرات در سلول های اندومتری مشخص می شود که به جذب مایع رحم کمک می کند. این تغییرات به طور کلی به عنوان تبدیل غشای پلاسما شناخته شده است و بلاستوسیت را نزدیک به اندومتری قرار می دهد و آن را بی حرکت می کند. در این مرحله بلاستوسیت  هنوز می تواند با خارج شدن از رحم از بین برود. دانشمندان بر این باورند که هورمون ها موجب تورم می شوند که باعث می شوند حفره رحم قبل از این مرحله پر شود که باعث فشار به بلاستوسیت در برابر اندومتری می شود. دوره لانه گزینی همچنین ممکن است توسط آماده سازی های دیگر در اندومتر رحم، هم به صورت ساختاری و هم ترکیب ترشحات آن، آغاز شود.

2- شکست لانه گزینی ناشی از چیست؟

عدم پذیرش رحم در دو سوم موارد رخ می دهد و مشکلات مربوط به جنین در یک سوم موارد سبب شکست لانه گزینی می شود. پذیرش ناکافی رحم ممکن است ناشی از سیتوکین غیر طبیعی و سیگنالینگ هورمونی و همچنین تغییرات اپی ژنتیکی باشد.  شکست لانه گزینی مجدد علت ناباروری زناناست. بنابراین شانس بارداری می تواند با افزایش پذیرش اندومتر برای لانه گزینی بهبود یابد. ارزیابی مارکرهای لانه گزینی ممکن است به پیش بینی نتایج حاملگی کمک کند و کمبود لانه گزینی را شناسایی کند.

ادامه در لینک 

لانه گزینی

راه هایی برای القای درد زایمان به صورت پزشکی وجود دارد، اما فرد می تواند با آرامش و شل کردن بدن، دهانه رحم را تشویش را باز شدن کند. این کار می تواند به زایمان کمک کند. باز شدن دهانه رحم یک اصطلاح است که گسترش ورودی دهانه رحم را توصیف می کند. باز شدن دهانه رحم نشانه ای است که در هنگام درد زایمان رخ میدهد.

در طول مراحل نهایی بارداری، پزشک معاینات دهانه رحم را برای ردیابی پیشرفت بارداری و میزان باز شدن دهانه رحم انجام می دهد. در مرحله اول درد زایمان، دهانه رحم به اندازه 10 سانتی متر باز می شود. باز شدن دهانه رحم به طور تدریجی رخ میدهد، اما دهانه رحم می تواند به سرعت در عرض 1 یا 2 روز باز شود. چند فاکتور مختلف می تواند بر سرعت باز شدن دهانه رحم تاثیر بگذارد. در این مقاله یاد می گیرید چطور دهانه رحم سریع تر قبل و در طول درد زایمان باز می شود.

چگونگی باز شدن سریعتر دهانه رحم در منزل

روش های طبیعی زیر می تواند کمک کند:

1- راه رفتن و پیاده روی

راه رفتن باعث افزایش جریان خون می شود که باعث تسریع باز شدن دهانه رحم می شود. راه رفتن، انجام حرکات ساده در رختخواب یا صندلی، و یا حتی تغییر موقعیت می تواند باعث تحریک باز شدن دهانه رحم شود.
این به این دلیل است که وزن جنین به دهانه رحم فشار وارد می کند.

2- توپ ورزشی

از توپ ورزشی استفاده کنید توپ ورزشی بزرگ که توپ تولد نامیده می شود نیز ممکن است کمک کند. نشستن بر روی توپ و چرخش به عقب و جلو و یا حرکات دایره ای به شل شدن عضلات لگن و آرامش در طول زایمان کمک میکند.

3- آرام باشید

فشار در طول آخرین مراحل بارداری به راحتی رخ می دهد اما استراحت به شما کمک می کند. استرس و تنش عضلانی با تاخیر در ایجاد درد زایمان باعث می شود دهانه رحم سخت تر باز شود. این بافت ها همچنین مانع از پایین افتادن جنین می شوند. بسیاری از خانم ها از تمرینات تنفس یا مدیتیشن قبل و در طول درد زایمان استفاده می کنند. 

4- خندیدن

خنده می تواند استرس و ترس را از بین ببرد. حتی تسکین لحظه ای می تواند باعث آرامش بدن و کمک به باز شدن دهانه رحم شود. جک و تماشای فیلم های خنده دار و یا کمدی قبل و در طول درد زایمان به آرامش شما کمک می کند.

5- داشتن رابطه جنسی

تحریک جنسی می تواند بدن را آرام کند. همچنین، هورمون پروستاگلاندین در مایع منی می تواند باعث باز شدن دهانه رحم شود.

نکاتی برای باز شدن سریعتر دهانه رحم در هنگام درد زایمان

 در حالی که درد زایمان یک فرایند طبیعی است، در برخی موارد پزشک باید مداخله کند. در موارد زیر مداخله پزشکی لازم است:

•  عفونت در رحم 
• زایمان بیش از 2 هفته عقب افتاده است و درد زایمان هنوز شروع نشده است
• کیسه آب پاره شده است، اما انقباضی وجود ندارد
• مشکلات و بیماری ها باعث پیچیدگی زایمان برای مادر و جنین می شود

پزشک ممکن است یک دارو حاوی پروستاگلاندین را برای نرم شدن و باز شدن دهانه رحم تجویز کند. فرآیندی به نام استریپ غشای مخاطی ممکن است کمک کند. در این فرایند پزشک یا ماما با کمک انگشت غشای کیسه آمنیوتیک را لمس می کند تا پروستاگلاندین به داخل رحم آزاد شود. این امر به باز شدن دهانه رحم کمک می کند. خانم هایی که تمایل به زایمان طبیعی دارند تا زمانی که لازم نباشد از مداخله پزشکی جلوگیری می کنند.

برای باز شدن دهانه رحم چه کار کنیم؟

هدف از رژیم غذایی اتکینز، تغییر عادت های غذایی شماست تا به کاهش وزن کمک کند. رژیم اتکینز یک رویکرد سالم برای کل عمر است که به کاهش وزن، افزایش انرژی یا بهبود برخی مشکلات بهداشتی مانند فشار خون بالا یا سندرم متابولیک کمک می کند.

رژیم اتکینز تاثیری در لاغری دارد؟

رژیم اتکینز یک برنامه غذای کم کربوهیدرات است که در دهه 1960 توسط متخصص قلب رابرت اتکینز طراحی شده است. رژیم غذایی اتکینز، کربوهیدرات ها را محدود می کند و بر پروتئین و چربی تأکید دارد.
رژیم غذایی اتکینز دارای چندین مرحله برای کاهش وزن و ثابت نگه داشتن وزن کاهش یافته است که از برنامه غذای با کربوهیدرات بسیار کم شروع می کند. رژیم اتکینز، که رسما "رویکرد تغذیه اتکینز" نامیده می شود، در بسیاری از کتاب ها به صورت مفصل توضیح داده شده است و به عنوان رژیم غذایی کم کربوهیدرات شناخته می شود.

ممکن است به دلایل زیر رژیم اتکینز را دنبال کنید:

•  لذت بردن از انواع و مقادیر موادغذایی موجود در این رژیم غذایی
• رژیم غذایی می خواهید که کربوهیدرات های خاصی را محدود کند تا به کاهش وزن شما کمک کند
•  می خواهید عادت های غذایی خود را تغییر دهید
•  نگرانی های پزشکی باعث می شود به این رژیم غذایی فکر کنید 

قبل از شروع هر رژیم غذایی کاهش وزن، به خصوص اگر بیماری مانند دیابت دارید، با پزشک خود مشورت کنید.

جزئیات رژیم غذایی اتکینز

تمرکز اصلی رژیم غذایی اتکینز بر داشتن رژیم متعادل با مقدار مناسب کربوهیدرات، پروتئین و چربی برای کاهش وزن و سلامتی می باشد. با توجه به رژیم غذایی اتکینز، چاقی و بیماری های مرتبط مانند دیابت نوع 2 و بیماری قلبی، به علت رژیم غذایی کم چرب و غنی از کربوهیدرات آمریکایی می باشد. رژیم غذایی اتکینز می گوید نیازی به اجتناب از چربی گوشت نیست یا کاهش چربی اضافی نیست. بلکه کنترل کربوهیدرات مهم است.

رژیم اتکینز معتقد است که خوردن مقدار زیادی کربوهیدرات - به ویژه شکر، آرد سفید و سایر کربوهیدراتهای تصفیه شده - سبب عدم تعادل قند خون، افزایش وزن و مشکلات قلبی عروقی می شود. به این ترتیب، رژیم اتکینز کربوهیدرات ها را محدود می کند و شما را تشویق به خوردن پروتئین و چربی بیشتر می کند. با این حال، رژیم اتکینز می گوید این رژیم غذایی غنی از پروتئین نیست.

رژیم اتکینز : یک نمونه برنامه روزانه و مزایا و عوارض رژیم

پرده بکارت یا هایمن (hymen) چیست؟

پرده بکارت در طول ورودی واژن باز می شود اما آن را به طور کامل پوشش نمی دهد.  پرده بکارت بافت گوشتی نازکی است که در ورودی واژن قرار دارد." پرده بکارت به طور کامل ورودی را پوشش نمی دهد زیرا در صورت پوشش کامل، خون قاعدگی بدن را نمی تواند ترک کند. پرده بکارت همه افراد یکسان نیست- و برخی از زنان بدون پرده بکارت متولد می شوند.

پرده بکارت افراد مختلف از نظر اندازه، شکل، ضخامت، کشش و حتی حضور متفاوت است." اگرچه پرده بکارت اشکال و اندازه های مختلف دارد، اما معمولا شکل هلالی دارند. هنگامی که بچه هستیم، پرده بکارت معمولا ضخیم تر است و با گذشت زمان پرده بکارت با انجام فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری، اسب سواری و یا انجام کلاس های ژیمناستیک نازک می شود. تولد بدون پرده بکارت بر شما و یا سلامت جنسی و باروری شما تاثیر ندارد.

بعضی از خانمها پرده بکارتی دارند که باید به وسیله جراحی برداشته شود، اما این امر نادر است.

انواع پرده بکارت:

پرده بکارت یک غشاء نازک که ورودی واژن را احاطه می کند. پرده بکارت در اشکال مختلف وجود دارد. شایع ترین نوع به شکل نیمی از ماه می باشد. این شکل اجازه می دهد تا خون قاعدگی از مهبل خارج شود. پرده بکارت از دو نظر یعنی جنس و شکل تقسیم بندی میشود: از نظر جنس به دو دسته ارتجاعی و غیر ارتجاعی طبقه بندی میشود:

ادامه در لینک 

29 سوال رایج درباره پرده بکارت

نام تجاری: Kefzol، Ancef

نام علمی دارو : سفازولین (Cefazolin)

نام عمومی: سفازولین

گروه دارویی: آنتی باکتریال

سفازولین آنتی بیوتیکی است که برای درمان انواع مختلف عفونت های باکتریایی مانند عفونت‌هاي شديد تنفسي، مجاري ادراري - تناسلي، پوست، بافت نرم، استخوان و مفاصل؛ مجاري صفراو ي، سپتي سمي، آندوکارديت ناشي از ارگانيسم‌هاي حساس، پيشگيري از عفونت ‌هاي جراحي، جراحي کثيف مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین ممکن است قبل و بعد از جراحی خاص برای جلوگیری از عفونت استفاده شود. این دارو به عنوان یک آنتی بیوتیک سفالوسپورین شناخته می شود. این دارو با توقف رشد باکتری ها اثر می کند.

نحوه استفاده از سفازولین سدیم

بسته به نوع محصول خاص، این دارو به وسیله تزریق به ورید و یا عضله عمل می کند. این محصول را دقیقا طبق دستور پزشک مصرف کنید. دوز دارو براساس وضعیت پزشکی شما و پاسخ به درمان است. برای کودکان، دوز نیز بر اساس وزن آنها است.

اگر این دارو را خودتان در خانه مصرف می کنید، همه دستورالعمل های آماده سازی و مصرف را از متخصص بپرسید. قبل از استفاده، این محصول را به صورت بصری برای ذرات و تغییر رنگ بررسی کنید. اگر ذراتی در داخل محصول وجود دارد، از مایع استفاده نکنید. روش نگهداری دارو را یاد بگیرید.

برای بهترین اثر، این آنتی بیوتیک ها را در فاصله زمانی مناسب مصرف کنید. برای کمک به یادآوری دارو، هر روز از این دارو در یک زمان مشخص استفاده کنید.

مصرف دارو را تا زمانی که داروی تجویزی تمام شود ادامه دهید؛ حتی اگر بعد از چند روز علائم ناپدید شوند. توقف زودهنگام دارو ممکن است منجر به بازگشت عفونت شود.

اشکال دارویی و دوز سفازولین

شکل دارو:

پودر برای تزریق

•  500 میلی گرم
•  1 گرم
•  2 گرم
•  10 گرم
•  20 گرم
•  100 گرم
• 300 گرم

ملاحظات دارویی:

در عفونت متوسط تا شدید

•   1-5/0 گرم داخل وریدی (IV) هر 6-8 ساعت

عفونت های خفیف با کوکسی گرم مثبت

•  بزرگسالان: 250-500 میلی گرم داخل وریدی (IV) هر 8 ساعت
•  نوزادان و کودکان: 25-100 میلی گرم بر کیلوگرم در روز وریدی / عضلانی (IV / IM) هر 6 تا 8 ساعت تقسیم می شود. از 6 گرم در روز نباید تجاوز کند

نوزادان (کمتر از 28 روز)

•  کمتر از 7 روز: 40 mg / kg / day IV / IM هر 12 ساعت تقسیم می شود
•  بیش از 7 روز، کمتر از 2 کیلوگرم: 40 mg / kg / day IV / IM هر 12 ساعت تقسیم می شود
•  بیش از 7 روز، بیشتر از 2 کیلوگرم: 60 میلی گرم بر کیلوگرم در روز IV / IM هر 8 ساعت تقسیم می شود

کولسیستیت خفیف تا متوسط

• 1-2 گرم داخل وریدی (IV) هر 8 ساعت برای 4-7 روز

عفونت بدون دلیل مجاری ادراری 

•  1 گرم داخل وریدی (IV) هر 12 ساعت

عوارض سفازولین

تورم، قرمزی، درد در محل تزریق ممکن است رخ دهد. این دارو همچنین به ندرت سبب کاهش اشتها، تهوع، استفراغ، اسهال یا سردرد می شود. اگر هر یک از این اثرات همچنان ادامه داشت یا بدتر شد، به سرعت به پزشک یا داروساز خود بگویید.

به یاد داشته باشید پزشک شما با در نظر گرفتن این مطلب که مزایای دارو از عوارض جانبی آن برای شما بیشتر است، این دارو را تجویز کرده است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند. اگر عوارض جانبی جدی دارید به پزشک خود اطلاع دهید. عوارض جدی عبارتند از:

• ادرار تیره، کبودی 
• خونریزی سریع، ضربان قلب نامنظم
• ضربان قلب سریع 
• تشنج
• ضعف غیرمعمول
• زرد شدن چشم
• پوست، تغییرات ذهنی، خلق (مانند سردرگمی).

این دارو به ندرت باعث ایجاد یک بیماری شدید روده (اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسل) به علت نوع باکتری مقاوم می شود. این وضعیت ممکن است در طول درمان یا هفته ها یا ماهها پس از توقف درمان اتفاق بیفتد. در صورت پیشرفت علائم زیر، به پزشک خود بگویید:

• اسهال مداوم
• درد شکم یا گرفتگی شکم
• خون / مخاط در مدفوع.

در صورت داشتن هر یک از این علائم از داروهای ضد اسهال یا داروهای مخدر استفاده نکنید، زیرا این محصولات ممکن است علائم شما را بدتر کند. استفاده از این دارو برای دوره های طولانی یا تکراری ممکن است باعث ایجاد تورم دهانی یا عفونت قارچی واژینال شود. اگر برفک سفید در دهان، تغییر در ترشحات واژن یا سایر علائم جدید مشاهده کردید، با پزشک خود مشورت کنید.

واکنش آلرژیک به این دارو بسیار نادر است. اما اگر متوجه علائم واکنش حساسیتی شدید به پزشک اطلاع دهید. علائم عبارتند از:

• بثورات، خارش / تورم (به ویژه صورت / زبان / گلو)
• سرگیجه شدید
• مشکل تنفس

فهرست بالا لیست کامل عوارض جانبی احتمالی ن

ادامه در لینک زیر 

سفازولین

رژیم کتوژنیک (یا رژیم کتو) یک رژیم کم کربوهیدرات و دارای چربی بالا است که مزایای سلامتی زیادی دارد. در واقع، بیش از 20 مطالعه نشان می دهد که این نوع رژیم غذایی می تواند به کاهش وزن و بهبود سلامت شما کمک کند. رژیم های غذایی کتوژنیک حتی ممکن است در برابر دیابت، سرطان،صرع و بیماری آلزایمر نیز مفید باشد. در اینجا راهنمای کامل برای افراد مبتدی در خصوص رژیم غذایی کتو ذکر شده است.

ژیم غذایی کتوژنیک چیست؟

رژیم کتوژنیک یک رژیم غذایی با کربوهیدرات بسیار کم و چربی بالا است که شباهت زیادی به رژیم های اتکینز و رژیم های دارای کربوهیدرات کم دارد. این رژیم شامل کاهش شدید مصرف کربوهیدرات و جایگزینی آن با چربی است. این کاهش کربوهیدرات بدن شما را به یک وضعیت متابولیک تبدیل می کند که کتوز نام دارد.

هنگامی که این اتفاق می افتد، بدن شما در سوزاندن چربی برای انرژی بسیار موثر عمل می کند. همچنین چربی را به کتون ها در کبد تبدیل می کند که می تواند برای مغز انرژی تامین کند. رژیم های کتوژنیک می توانند باعث کاهش شدید قند خون و میزان انسولین شوند. این مسئله همراه با افزایش کتون ها، دارای مزایای سلامتی فراوانی است.

انواع مختلف رژیم های کتو

چند نسخه مختلف از رژیم غذایی کتوژنیک وجود دارد، از جمله:

1- رژیم استاندارد کتوژنیک (SKD):

این رژیم دارای کربوهیدرات بسیار کم، پروتئین متوسط و چربی بالا است. این رژیم به طور معمول شامل 75٪ چربی، 20% پروتئین و تنها 5٪ کربوهیدرات است.

2-  رژیم کتوژنیک سیکلی (CKD) :

این رژیم شامل دوره هایی از موادغذایی با کربوهیدرات بالاتر از قبیل 5 روز کتوژنیک و 2 روز کربوهیدرات بالا است.

3- رژیم غذایی هدفمند کتوژنیک (TKD) :

این رژیم غذایی شما را قادر می سازد تا کربوهیدرات را در طول تمرینات اضافه کنید.

4- رژیم غذایی کتوژنیک با پروتئین بالا:

این رژیم مشابه رژیم استاندارد کتوژنیک است، اما پروتئین بیشتری دارد. این نسبت اغلب 60٪ چربی، 35٪ پروتئین و 5٪ کربوهیدرات است.

با این حال، تنها رژیم های کتوژنیک استاندارد و پروتئین بالا خیلی مورد مطالعه قرار گرفته اند. رژیم های هدفمند و سیکلی روش های پیشرفته تری هستند و در درجه اول توسط بدنسازان و ورزشکاران مورد استفاده قرار می گیرند. اطلاعات موجود در این مقاله عمدتا در مورد رژیم استاندارد کتوژنیک (SKD) کاربرد دارد، اگر چه بسیاری از اصول برای نسخه های دیگر نیز صادق می باشد.

نام تجاری: آرتروسین، آرتروكسن، لارافلكس، ناپروسین، نیكوپرن، پرانوكسن، رویفلكس، سینفلكس، والروكس

نام علمی دارو: ناپروکسن ( به انگلیسی: Naproxen)

کلاس دارو: NSAIDs

گروه دارویی: داروهای مسکن ،ضد التهاب وضد تب ها

قرص ناپروکسن برای چه دردی است؟

ناپروکسن برای از بین بردن درد ناشی از بیماری های مختلف مانند سردرد، درد عضلانی، تاندونیت، درد دندان و گرفتگی عضلات در قاعدگی استفاده می شود. همچنین باعث کاهش درد، تورم و سفتی مفصلی ناشی از آرتریت، بورسیت و حملات نقرس می شود. این دارو به عنوان داروی ضد التهاب غیر استروئید شناخته می شود (NSAID). این دارو با مسدود کردن تولید مواد طبیعی خاص که موجب التهاب می شود عمل می کند.
اگر در معرض یک بیماری مزمن مانند آرتریت هستید، از پزشک در خصوص درمان بدون دارو و / یا استفاده از داروهای دیگر برای درمان درد بپرسید.

حتی اگر قبلا از این محصول استفاده کرده اید، پیش از استفاده از محصول برچسب روی دارو را بررسی کنید. سازنده ممکن است مواد تشکیل دهنده را تغییر داده باشد. همچنین محصولات با اسامی مشابه ممکن است حاوی مواد مختلف برای اهداف مختلف باشد. مصرف محصول غلط ممکن است به شما آسیب برساند.

نحوه مصرف قرص ناپروکسن

اگر از داروهای بدون نسخه استفاده می کنید، قبل از مصرف این دارو، تمام دستورالعمل های مربوط به بسته بندی محصول را بخوانید. اگر پزشک شما این دارو را تجویز کرده است، قبل از شروع مصرف ایبوپروفن، راهنمای دارویی ارائه شده توسط داروساز را بخوانید. اگر سوالی دارید، از دکتر یا داروساز خود بپرسید.

• این دارو را به صورت خوراکی، معمولا 2 یا 3 بار در روز با یک لیوان پر آب (8 اونس / 240 میلی لیتر) مصرف کنید.
• حداقل 10 دقیقه پس از مصرف این دارو دراز نکشید. برای جلوگیری از ناراحتی معده، این دارو را با غذا، شیر یا آنتی اسید مصرف کنید.
• دوز براساس وضعیت پزشکی شما و پاسخ به درمان است.
• برای کاهش خطر خونریزی معده و سایر عوارض جانبی، این دارو را با حداقل دوز موثر برای کوتاه ترین زمان ممکن مصرف کنید.
• دوز دارو را افزایش ندهید و یا این دارو را بیشتر از توصیه پزشک یا برچسب استفاده نکنید.
• برای بیماری هایی مانند آرتریت، مصرف این دارو را همان طور که توسط دکتر توصیه شده است ادامه دهید.
• برای بیماری های خاص (مانند آرتریت) تا دو هفته این دارو را به طور منظم مصرف کنید تا بتوانید از مزایای کامل آن برخوردار شوید.
• اگر مصرف این دارو را پس از مشاهده اولین علائم شروع کنید، این دارو به بهترین نحو عمل خواهد کرد. اگر صبر کنید تا درد بدتر شود، ممکن است دارو اثر نکند.

اگر بیماری شما ادامه دارد یا بدتر شد، یا اگر فکر می کنید ممکن است دچار یک مشکل جدی پزشکی شده باشید، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. اگر از داروهای تجویز نشده برای درمان تب استفاده می کنید، اگر تب از بین نرفت یا بعد از 3 روز بدتر شد، به پزشک مراجعه کنید.

عوارض جانبی قرص ناپروکسن

ناراحتی معده، حالت تهوع، سوزش معده، سردرد، خواب آلودگی یا سرگیجه ممکن است رخ دهد. اگر هر کدام از این اثرات ادامه داشت یا بدتر شد، به سرعت به پزشک یا داروساز خود بگویید. اگر پزشک مصرف این دارو را توصیه کرده باشد می داند مزایای آن از عوارض جانبی آن برای شما بیشتر است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.

این دارو ممکن است فشار خون شما را افزایش دهد. فشار خون خود را به طور مرتب بررسی کنید و اگر نتایج بالا است، به پزشک خود اطلاع دهید. در صورت وجود عوارض جانبی جدی به پزشک اطلاع دهید. عوارض جانبی عبارتند از:

• کبودی/ خونریزی آسان
• بلعیدن دشوار / دردناک
• تغییرات شنوایی (مانند زنگ در گوش)
• تغییرات ذهنی / خلقی
• علائم مشکلات کلیه (مانند تغییر در مقدار ادرار)
• سفتی گردن
• تغییرات بینایی
• علائم نارسایی قلبی (مانند تورم مچ پا /پاها
• خستگی غیرمعمول
• افزایش غیرمعمول / ناگهانی وزن

این دارو ممکن است به ندرت موجب بیماری جدی (احتمالا کشنده) کبد شود. در صورت بروز علائم آسیب کبدی به پزشک مراجعه کنید. این علائم عبارتند از:

• تهوع / استفراغ که متوقف نمی شود،
• از دست دادن اشتها
• درد معده و شکم
• زرد شدن چشم ها / پوست
• ادرار تیره

واکنش بسیار آلرژیک به این دارو نادر است. اما اگر متوجه علائم حساسیتی شدید به پزشک مراجعه کنید. علائم عبارتند از:

• بثورات
• خارش / تورم (به ویژه صورت / زبان / گلو)
• سرگیجه شدید
• مشکل تنفس

این لیست فهرست کامل عوارض جانبی احتمالی نیست. اگر اثرات دیگری را که در بالا ذکر نشده است متوجه شدید، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.

ادامه در لینک زیر 

قرص ناپروکسن

نام علمی دارو : باکلوفن-Baclofen

گروه دارویی: داروهای شل کننده عضلات

موارد مصرف قرص باکلوفن

باکلوفن برای درمان اسپاسم عضلانی ناشی از بیماری های خاص (از جمله بیماری اسکلروز چندگانه، آسیب نخاعی) استفاده می شود. این دارو با کمک به آرام کردن ماهیچه ها اثر می کند. این دارو را با یا بدون غذا به صورت خوراکی طبق دستور پزشک، معمولا 3 بار در روز، مصرف کنید. برای کاهش خطر عوارض جانبی، ممکن است پزشک شروع دارو با دوز کم و به تدریج افزایش دوز را توصیه کند. دستورالعمل های دکتر را با دقت دنبال کنید.

دوز دارو براساس وضعیت پزشکی شما و پاسخ به درمان است. بدون مشورت با پزشک دوز دارو را افزایش ندهید و یا آن را بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از این دارو به طور مرتب برای کسب بیشترین مزایا استفاده کنید. برای کمک به یادآوری دارو، هر روز آن را در یک زمان مشخص مصرف کنید. مصرف دارو را بدون مشورت با پزشک خود متوقف نکنید. در صورت توقف ناگهانی دارو، بعضی از این بیماری ها بدتر می شوند. همچنین ممکن است علائم توقف دارو مانند توهم و تشنج را تجربه کنید. برای جلوگیری از واکنش های توقف دارو، پزشک ممکن است میزان دوز را به تدریج کاهش دهد. برای جزئیات بیشتر با پزشک یا داروساز مشورت کنید و هر گونه واکنش توقف دارو را گزارش دهید.

عوارض جانبی باکلوفن

خواب آلودگی، سرگیجه، ضعف، خستگی، سردرد، مشکل خواب، حالت تهوع، افزایش ادرار یا یبوست ممکن است رخ دهد. اگر هر یک از این اثرات همچنان ادامه داشت یا بدتر شد، به سرعت به پزشک یا داروساز خود مراجعه کنید.

به یاد داشته باشید پزشک با در نظر گرفتن این مطلب این دارو را تجویز کرده است که مزایای دارو از عوارض جانبی آن برای شما بیشتر است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند. اگر عوارض جانبی جدی دارید به پزشک خود اطلاع دهید. عوارض جانبی عبارتند از:

• تغییرات ذهنی / روحی
•  سردرگمی
• افسردگی
• توهم

واکنش آلرژیک به این دارو بسیار نادر است. اما اگر متوجه علائم واکنش حساسیتی شدید به پزشک مراجعه کنید. این علائم عبارتند از:

• بثورات
• خارش / تورم (به ویژه صورت / زبان / گلو)
• سرگیجه شدید
• مشکل تنفس

فهرست بالا لیست کامل عوارض جانبی احتمالی نیست. اگر اثرات دیگری را که در بالا ذکر نشده است متوجه شدید، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.

مصرف باکلوفن در بارداری

در دوران بارداری، این دارو باید تنها در صورت نیاز مصرف شود. در مورد خطرات و مزایای دارو با پزشک خود صحبت کنید.

مصرف باکلوفن در شیردهی

این دارو به شیر مادر منتقل می شود بنابراین قبل از شیردهی با پزشک خود صحبت کنید.

ادامه در لینک 

باکلوفن برای چیست، نحوه مصرف و عوارض آن

علت درد گوش چیست؟

التهاب ممکن است به دلایل بسیاری باشد از جمله:

• عفونت پوست یا سلولیت (15 باور نادرست درباره سلولیت)
• آفتاب سوختگی
•  مزاج های مزمن پوست مانند درماتیت آتوپیک
•  کانال گوش ممکن است منبع درد ناشی از عفونت یا آسیب باشد.

علل درد گوش شناگر

Otitis externa التهاب کانال گوش است و اغلب به عنوان "گوش شناگر" نامیده می شود:

-  تحریک پوستی که کانال گوش را می پوشاند به علت ترومای جزئی می باشد که در اثر تمیز کردن موم گوش با یک شیء تیز و ایجاد خراش ایجاد می شود و باعث التهاب یا عفونت می شود.

- گوش شناگر توصیف التهاب ناشی از آب حفظ شده در کانال گوش است. منطقه تاریک، گرم، مرطوب ممکن است رشد باکتری را افزایش دهد و به عفونت منجر شود.

 - سرامن (موم گوش) ناکافی. موم گوش به عنوان بخشی از مکانیسم محافظ بدن برای روانکاری کانال گوش و جلوگیری از عفونت است. اگر واکس سخت شود و بیش از حد تولید شود، ممکن است موجب درد شدید شود. این امر مخصوصا در صورتی صورت میگیرد که موم بر روی گوش فشار کند.

- جسم خارجی. هنگامی که یک جسم خارجی در گوش قرار می گیرد و نمی تواند برداشته شود، درد و التهاب رخ می دهد. این مواد ممکن است شامل پین های مو و دیگر اشیاء باریک باشد که اغلب برای خارش یا خارج کردن موم گوش استفاده می شود. این کار اصلا امن نیست و هیچ چیز نباید در کانال گوش وارد شود. علاوه بر تحریک کانال خارجی، ممکن است حفره گوش نیز سوراخ شود یا آسیب ببیند.

علائم دیگر همراه با درد گوش چیست؟

التهاب گوش خارجی عبارتند از:

•  قرمزی
• ورم
• تب

علائم گوش خارجی و یا شناگر عبارتند از:

•  درد، پریشانی یا فشار
• خارش
• ترشحات گوش
•  کاهش شنوائی
•  وزوز گوش یا زنگ زدن (درمان دارویی و خانگی وزوز گوش)

ادامه در لینک زیر 

درمان گوش درد